Τρίτη, 14 Μαρτίου 2017

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΣΕ 3Η ΕΚΔΟΣΗ ΤΟ ΜΝΗΜΕΙΩΔΕΣ ΒΙΒΛΙΟ «Οι Γερμανοί στην Ηλεία» του Σωτήρα και Ευεργέτη της Δίβρης, του Πύργου και της Ηλείας ολοκληρης ΤΑΣΗ ΚΑΖΑΖΗ



ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΣΕ 3Η ΕΚΔΟΣΗ ΤΟ ΜΝΗΜΕΙΩΔΕΣ ΒΙΒΛΙΟ

«Οι Γερμανοί στην Ηλεία»
του Σωτήρα και Ευεργέτη της Δίβρης, του Πύργου και της Ηλείας ολοκληρης
ΤΑΣΗ ΚΑΖΑΖΗ

Η άλλη πλευρά (η συγγραφική) του Διβριώτη 
ευπατρίδη Δημάρχου Πύργου που άφησε εποχή. Με πρόλογο της νέας βελτιωμένης Έκδοσης από τον Καθηγητή Ιστορίας Αθανάσιο Θ. Φωτόπουλο

(σ.σ. Θεωρήσαμε χρέος μας, να παρουσιάσουμε τον Πρόλογο που έγραψε ο αγαπητός μας Ιστορικός - Καθηγητής  Πανεπιστημίου κ. Θανάσης Φωτόπουλος, στη νέα Έκδοση (εμπλουτισμένη και με σπάνιες φωτογραφίες από το Αρχείο της οικογένειας  Καζάζη) του μνημειώδους –και μοναδικού-  αυτού βιβλίου 
 του οποίου είχε και τον συντονισμό και να συστήσουμε σε όλους τους συμπολίτες και φίλους της Δίβρης, αλλά και κάθε αναγνώστη αυτής της στήλης, να αποκτήσουν αυτόν τον ανεκτίμητο θησαυρό ιστορικής γνώσης και απαντοχής…
Δεν είναι τυχαίο ότι αείμνηστος κυρ Τάσης, πέρα από τους ύμνους λατρείας στη γενέτειρα Δίβρη (σελ. 40) που αφιερώνει, σε πολύ μεγάλο μέρος και πολλές σελίδες περιγράφει τα δραματικά γεγονότα  της εποχής εκείνης που διαδραματίστηκαν στην περιοχή της Λαμπείας και Ορεινής Ηλείας και φυσικά τον Πύργο και όλη την Ηλεία, με συναρπαστική αφήγηση…
Φρονώ ότι το βιβλίο αυτό δεν θα πρέπει λείπει από κανένα σπίτι της Ηλείας και φυσικά από καμιά Βιβλιοθήκη κάθε φιλίστορος πολίτη.
(Το βιβλίο εκδόθηκε από το «ΒΙΒΛΙΟΠΑΝΟΡΑΜΑ» - Γεώργιος Δημητρόπουλος- Αθ. Διάκου 4 Αμαλιάδα τηλ. 2622021221)

Αλλά ας αφήσουμε να μιλήσει ο κ. Φωτόπουλος και στο τέλος θα παραθέσουμε και κάποιες φωτογραφίες από την παρουσία του συγγραφέα στη Δίβρη και την  Εκδήλωση Τιμής και Μνήμης που του έγινε στον Πύργο στις 17 Οκτωβρίου 1999 από το «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΒΡΗΣ»)



ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Θ. ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ
Ἐπίκ. Καθηγητὴς Νεότερης Ἑλληνικής Ἱστορίας
στὸ Πανεπιστήμιο Πατρῶν



ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ-ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΟ ΕΡΓΟ
ΤΟΥ ΤΑΣΗ ΚΑΖΑΖΗ

Τὸ ὄνομα τοῦ Τάση Καζάζη (1903-1997) εἶναι ἄρρηκτα συνδεδεμένο μὲ τὴν ἱστορία τοῦ Πύργου, καὶ τῆς Ἠλείας γενικότερα, κατὰ τὴν περίοδο τῆς γερμανικῆς Κατοχῆς, παρότι αὐτὸς χρημάτισε δήμαρχος τῆς πόλης καὶ μεταπολεμικά. Ὑπῆρξε ἄνθρωπος καλλιεργημένος μὲ ἀνώτερες σπουδὲς ἰατρικής στὴ Γερμανία, καὶ τὸν διέκρινε πραότητα, ἀγαθότητα, φιλαλληλία καὶ ἕνα ἀνώτερο πνευμα-τικὸ καὶ ἀνθρωπιστικὸ ἦθος
.
Τὸ 1977 τυπώθηκε στὸν Πύργο τὸ βιβλίο του «Οἱ Γερμανοὶ στὴν Ἠ-λεία», σσ. 375 (ἔκδ. Ἱερᾶς Μητρόπολης Ἠλείας), ὑπάρχει δὲ καὶ ανατύπωση τοῦ 1994 ἀπὸ τὸν Δῆμο Πύργου. Πρόκειται γιὰ ἕνα ἔργο ἱστορικὸ μὲ ἔντονο απομνημονευτικὸ χαρακτήρα. Ὁ συγγραφέας δὲν φιλοδοξεῖ νὰ παρουσιάσει πλήρη καὶ λεπτομερῆ ἐξιστόρηση ὅλων των γεγονότων τῆς γερ-μανικῆς Κατοχῆς, ἀλλὰ κυρίως ἐκείνων ποὺ τὸν ἄγγιξαν περισσότερο καὶ στὰ ὁποῖα ἔπαιζε πρωταγωνιστικὸ ρόλο. Καὶ τοῦτο διότι ὁ εὐπατρίδης αὐτὸς κλήθηκε σὲ μιὰ κρίσιμη καμπὴ τῆς ἱστορίας τῆς Ἠλείας νὰ λάβει στὰ χέρια του τὴν τύχη τῶν συμπολιτῶν του.
Στὸν πρόλογό του αἰσθάνεται τὴν ἀνάγκη νὰ δηλώσει ὅτι περιγράφει ἄγνωστες πτυχὲς τῆς ἱστορίας τοῦ τόπου μὲ «σχολαστικὴ ἀντικειμενικότητα, πλήρη ἀμεροληψία καὶ ἀδιάψευστα τεκμήρια», καὶ στὸν ἐπίλογό του (σ. 372) ἐκφράζει τὸν «ἀκλόνητο σεβασμό (του) πρὸς τὴν ἀλήθειαν». Νομίζουμε ὅτι ὁ Τάσης Καζάζης ἦταν ἐνδεδειγμένος νὰ ἐξιστορήσει τὰ γεγονότα τῆς τραγικῆς ἐκείνης περιόδου, ἀφοῦ ἀλλὰ πρόσωπα, ποὺ ἐπίσης πρωταγωνίστησαν σ’ αὐτά, ἀπέφυγαν νὰ τὸ κάνουν. Ἡ ἀφήγησή του εἶναι ζωντανή, οἱ παρατιθέμενοι διάλογοι μᾶς μεταφέρουν στὸ κλίμα τῆς ἱστορούμενης, ἐποχῆς καὶ νιώθουμε ὅτι ἀποτελοῦμε μέλη τοῦ θιάσου ποὺ παίζει στὴ σκηνὴ τὴν τραγωδία τοῦ ἠλειακοῦ λαοῦ. Ὁ συγγραφέας ἀνοίγει διάπλατα τὰ πλούσια θησαυροφυλάκια τῆς μνήμης του, ὅμως ἀπὸ τὸ πλούσιο ἀρχεῖο του ἀνασύρει ποικίλα στοιχεῖα (ἔγγραφα, ἐπιστολές, προκηρύξεις, δημοσιεύματα τοῦ Τύπου κ.α.), ποὺ τεκμηριώνουν τὸν ἱστορικὸ λόγο.
Βεβαίως, δὲν ἀναφέρεται στὰ πρῶτα χρόνια της Κατοχῆς. Ἀρχίζει ἀπὸ τὸ 1943, ὅταν βρισκόταν μὲ τὴν οἰκογένειά του (τὴ σύζυγό του Ἀνθούλα καὶ τὰ δυὸ μικρὰ παιδιά του Θάνο καὶ Βάσω) στὴν κωμόπολη τῆς Δίβρης, ἀπὸ τὴν ὁποία καταγόταν, καὶ γιὰ τὴν ὁποία ἔνιωθε πὼς ἦταν «ἀνέκαθεν γερὰ δεμένος μὲ ἰσχυροὺς συναισθηματικοὺς δεσμοὺς» καὶ αἰσθανόταν «μιὰ πολὺ βαθιὰ προσήλωσι» (σ. 17). Τότε στὴν ὀρεινὴ Ἠλεία ἔπνεε ἕνας ἄνεμος ἐλευθερίας, καὶ ἡ παρουσία ἀνταρτικῆς ὁμάδας ὑπὸ τὸν ταγματάρχη Ἠλία Κονδυλη σκόρπιζε ἐνθουσιασμὸ καὶ ἐλπίδες γιὰ λευτεριά. Μέσῳ τοῦ φίλου του γιατροῦ Ἀντώνη Ν. Πετραλιᾶ, ἡγετικοῦ στελέχους τοῦ ΕΑΜ Ἠλείας, ἦλθε σ’ ἐπαφὴ μὲ τὸν Κονδύλη καὶ ἔθεσε τὸν ἑαυτό του στὴ ὑπηρεσία τῆς ἀ-ντιστασιακῆς ὁμάδας. Ὁ Κονδύλης ἐξετίμησε τὴν ἀξία τῆς γερμανομάθειας τοῦ Καζάζη καὶ τοῦ ἀνέθεσε τὴν παρακολούθηση τῶν γερμανικῶν κινήσεων στὴν περιοχή. Ἐνθουσιασμένος ὁ Καζάζης ἔσπευσε νὰ ἐκπληρώσει τὴν ἀποστολή του. Γράφει σχετικὰ (σ. 16) : «Ζούσαμε μιὰ ἱστορικὴ ἐποχή. Ὅλοι μας θέλαμε νὰ βοηθήσουμε, ὁ καθένας ἀνάλογα μὲ τὴ θέσι του καὶ τὴν ἀποστολή του, καὶ ὅλοι πιστεύαμε μὲ ἀκράδαντη πεποίθηση σὲ μιὰ ἐπικείμενη δυναμικὴ ἀπελευθέρωσι. Στὴ μαζικὴ αὐτὴ παρουσία καὶ συμμετοχὴ τοῦ λαοῦ τῆς ὑπαί-θρου στὸν ἀγώνα, ποὺ γιγάντωνε τὸ ὅραμα τῆς «Λευτεριᾶς» καὶ τὴν ἐνεθάρρυνε ἡ σιγουριὰ τῆς νίκης, ἐλάχιστοι ἤσαν ὅσοι ἀπὸ τὸν φόβο τῶν ἀντιποίνων, ἢ ἀπὸ κάποια διορατικότητα, ἢ ἀκόμα ἀπὸ καιροσκοπισμό, ἀμφιταλαντεύοντο νὰ πάρουν κάποια θέσι, καὶ γι’ αὐτοὺς νοιώθαμε μιὰ βαθιὰ ἀποστροφή».
Ἕνα ἀπὸ τὰ πρῶτα ἔργα δολιοφθορᾶς τῶν ἀνταρτῶν στὴν ὀρεινὴ Ἠλεία ἦταν ἡ καταστροφὴ τῶν δρόμων, μὲ συνεργασία τῶν κατοίκων, γιὰ τὴν παρεμπόδιση τῆς διέλευσης γερμανικῶν μηχανοκινήτων δυνάμεων. Τὸ δεύτερο δεκαπενθήμερο του Αὐγούστου 1943 ὑπῆρξε μαρτυρικὸ γιὰ τοὺς Διβριῶτες καὶ τοὺς κατοίκους τῶν ἄλλων ὀρεινῶν χωριῶν, γιατί κατέφθασαν οἱ Γερμανοὶ καὶ ἄρχισαν τὶς συλλήψεις καὶ τὶς ἀνακρίσεις. Ὁ φόβος τῶν ἐπικείμενων ἀντιποίνων ἔκανε τοὺς ἀνθρώπους νὰ ἀναζητοῦν στὰ βουνὰ ὁδοὺς σωτηρίας καὶ ἐπικρατοῦσαν ἡ σύγχυση, ὁ πανικός, ἡ ἀλλοφροσύνη. Τὰ πράγματα διευθετήθηκαν τότε ἀπὸ τὸν Καζάζη. Χρησιμοποιώντας ὡς «ἀτομικὴ βόμβα» τὴ γερμανομάθειά του παραπλάνησε τοὺς Γερμανοὺς καὶ κατάφερε νὰ τοὺς ἀποτρέψει ἀπὸ τὴ λήψη στρατιωτικῶν μέτρων (ἀντιποίνων) κατὰ τῶν ἀθώων καὶ ἀνυπεράσπιστων κατοίκων καὶ τῶν περιουσιῶν τους. Ὅλ’ αὐτὰ τὰ ἀναφέρει ὁ συγγραφέας διὰ μακρῶν (σελ. 13-82), κι αὐτὸ δείχνει ὅτι τὰ ἴχνη ποὺ εἶχαν ἀφήσει στὴν ψυχή του ἦσαν βαθιὰ καὶ ἀνεξίτηλα.
Τὸν Σεπτέμβριο τοῦ ἴδιου ἔτους κατεβαίνει στὸν Πύργο, ὅπου γνωρίστηκε μὲ τὸν νομάρχη Νικ. Κουράση. Ἐπίσης, μὲ μεσολάβησή του στὸν Γερμανὸ ταγματάρχη Χοῦππερτ, τὸν ὁποῖο εἶχε φιλοξενήσει στὴ Δίβρη, πέτυχε τὴν ἀπελευθέρωση κρατουμένων ποὺ κατηγοροῦνταν γιὰ ἐνέργειες κατὰ τῶν ἀρχῶν Κατοχῆς. Δέχτηκε ὅμως καὶ τὴ σύσταση τοῦ ταγματάρχη: «Νὰ μὴν ἀναλαμβάνετε ὑποχρεώσεις καὶ εὐθύνες ποὺ ἀφοροῦν ἄλλους» (σ. 93). Προφανῶς τὰ εὐγενῆ κίνητρά του εἶχαν γίνει ἀντιληπτὰ ἀπὸ τὸν κατακτητὴ καὶ εἶχαν ἐκτιμηθεῖ δεόντως.
Ἀπὸ τὰ μέσα του Ὀκτωβρίου ἐγκαθίσταται οἰκογενειακῶς στὸν Πύργο. Τότε βρῆκε τὴν πόλη σὲ ἀναστατώση, γιατί εἶχαν συλληφθεῖ ἀπό τους ἀντάρτες ἐννέα ἄοπλοι Γερμανοὶ στρατιῶτες, καὶ ὁ στρατιωτικὸς διοικητὴς Ἠλείας Βίκτωρ Ὀσσὰν ἀπειλοῦσε μὲ ἀντίποινα. Μαζὶ μὲ τὸν μητροπολίτη Ἀντώνιο καὶ τὸν νομάρχη Ν. Κουράση ἔσπευσαν νὰ συναντήσουν τὸν ἀρχηγὸ τῶν ἀνταρτῶν Ἠλία Κονδύλη. Τὸν βρῆκαν στὸ Λαντζόι, ἀλλὰ μὲ πολλὴ δυσκολία τὸν ἔπεισαν ν’ ἀπελευθερώσει τοὺς αἰχμαλώτους. Ὁ Κονδύλης εἶχε τὸ ἐπιχείρημά του (σ. 105): «Ἐμεῖς εἴμαστε στρατὸς ἀναγνωρισμένος ἀπὸ τὸ Στρατηγεῖο τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καὶ ἐκτελοῦμε διαταγές του. Πῶς θὰ δικαιολογηθοῦμε νὰ ἀφήσουμε ἐλεύθερους τοὺς Γερμανούς, ἀφοῦ κάνουμε πόλεμο μαζί τους. Αὐτοὶ ποὺ πιάσαμε, εἶναι αἰχμάλωτοι πολέμου καὶ αὐτὸ ποὺ ζητᾶτε δὲν μπορεῖ νὰ γίνη. Ἐξισώνεται ὄχι ἁπλῶς μὲ παράβαση, ἀλλὰ μὲ προδοσία καθήκοντος». Ὀρθότατα μίλησε ὁ ἀντάρτης ἀξιωματικός, ὅμως στὶς καρδίες τῶν συνομιλητῶν του κυριαρχοῦσε ὁ φόβος γιὰ τὴν τύχη τοῦ Πύργου καὶ τῶν κατοίκων του. Μὲ προσωπικό του κίνδυνο ὁ Καζάζης κατάφερε νὰ παραταθεῖ ἡ προθεσμία ποὺ εἶχαν δώσει οἱ Γερμανοὶ γιὰ τὴ ἀπελεύθερωση τῶν στρατιωτῶν τους. Ὅταν αὐτή ἔγινε, μετὰ τὴν ἐπικράτηση ὡριμότερων σκέψεων στὴν ἡγεσία τῶν ἀνταρτῶν, ἀπομακρύνθηκε ὁ κίνδυνος σοβαρῶν γερμανικῶν ἀντιποίνων σὲ βάρος ἀμάχων καὶ ἀθώων.  
Ἤδη ἡ ἐπιβλητικὴ παρουσία τοῦ Καζάζη στὸ προσκήνιο τῆς τοπικῆς κοινωνίας γίνεται ἐμφανής. Κρίνεται ἀπαραίτητη ἡ χρησιμοποίησή του, προκείμενου ν’ ἀντιμετωπίζονται ἔγκαιρα καὶ μὲ τὸν καλύτερο τρόπο τὰ προβλήματα τὴν ταραγμένη ἐκείνη ἐποχή. Ὁ τότε δήμαρχος Πύργου Τάκης Βακαλόπουλος, γιὰ λόγους ποὺ δὲν γνωρίζουμε, διέμενε στὴν Ἀθήνα, καὶ ὁ Δῆμος ἦταν σχεδὸν ἀκέφαλος. Ὁ νομάρχης προτείνει στὸν Καζάζη τὴν ἀνάληψη τῆς δημαρχίας καὶ σ’ αὐτὸ συνηγοροῦν σημαντικότατα πρόσωπα τῆς πόλης: ὁ δικηγόρος καὶ τέως βουλευτὴς Βάσος Στεφανόπουλος καὶ ὁ ἐκδότης τῆς ἐφημερίδας «Πατρὶς» Λεωνίδας Βαρουξῆς. Τὴν 1 Δεκεμβρίου 1943 ὁ Καζάζης ὁρκίζεται ἀναπληρωτὴς δήμαρχος Πύργου καὶ ἄρχισε ν’ ἀσχολεῖται μὲ τὴν ἐπίλυση τῶν ἄμεσων καὶ πιεστικῶν προβλημάτων. Ὁ δῆμος βρισκόταν σὲ χρεωκοπία, ὑπῆρχε οἰκονομκὴ δυσπραγία, ἡ ὕδρευση ἦταν ἐλλιπής, δὲν ὑπῆρχαν καύσιμα γιὰ τὴν ἠλεκτροπαραγωγή. Στὸ ἔργο τοῦ εἶχε δυὸ δραστήριους συνεργάτες: τὸν μητροπολίτη Ἀντώνιο καὶ τὸν νομάρχη Νικ. Κουράση. Ὁ πρῶτος ἦταν «ἐπιβλητικός, δεινὸς χειριστὴς τοῦ λόγου, (τὸ κήρυγμά του συνήρπαζε πολλὲς φορὲς μέχρι δακρύων) ἄφθαστος ἱερουργὸς μὲ τὸ ταλαντοῦχο φωνητικό του μεγαλεῖο καὶ τὴν ἀρτιώτατη μουσική του κατάρτισι, ὑπῆρξε μιὰ δεσπόζουσα ἐκκλησιαστικὴ μορφὴ ποὺ ἀσκοῦσε παντοῦ μεγίστην ἐπιρροὴ» (σ. 153). Ὁ δεύτερος «ἐπωμίσθη  βαρύτατες εὐθύνες σὲ μιὰ ἐφιαλτικὴ περίοδο καὶ σὲ στιγμὲς πολὺ κρίσιμες γιὰ τὸν τόπο καὶ πρέπει μετὰ παρρηοίας νὰ τονισθῆ ὅτι ἀνεδείχθη ἀντάξιος της ἀποστολῆς ποὺ ἡ Πολιτεία τοῦ ἐμπιστεύθηκε. Εὐέλικτος ὅσο τὸ ἀπαιτοῦσε τὸ πνεῦμα τῆς ἐποχῆς, βρισκόταν σὲ φιλικὲς ἐπαφές, λόγω θέσεως, μὲ ὅλους τους ἐδῶ πολιτικοὺς παράγοντας, ὁ κάθε ἕνας τῶν ὁποίων τὸν διεκδικοῦσε ὑπὲρ αὐτοῦ. […] Προικισμένος μὲ σπάνια διοικητικὰ προσόντα, παρουσίαζε θαυμαστὴν εὐστροφία στὶς σκέψεις καὶ στὶς ἀποφάσεις του καὶ δὲν ἔλειπε ἡ σε μεγάλο βαθμὸ ἀνεπτυγμένη δραστηριότης του. Ἀνώτερος χρημάτων, ὄχι μόνο δὲν ἐπωφελήθη προνομίων ποὺ αὐτὸ τοῦτο τὸ ἀξίωμά του ἀφειδῶς, κατὰ τὴν ταραχώδη ἐκείνη ἐποχή, τοῦ παρεῖχε, γιὰ τὴν ἐξυπηρέτηση ἰδιοτελῶν σκοπῶν, ἀλλὰ ἔφυγε ἀπὸ τὸν Νομό μας φτωχότερος ἀπὸ ὅτι ἦρθε! » (σσ. 154-155).
Ὁ Δεκέμβριος τοῦ 1943 δὲν πέρασε χωρὶς ἀγωνίες. Σὲ μάχη στὸ Πούσι τοῦ Λάλα σκοτώθηκαν ἀπὸ τοὺς ἀντάρτες ἐννέα Γερμανοὶ στρατιῶτες, καὶ ὁ Καζάζης, μὲ προσωπική του παρέμβαση στὸν διοικητὴ Ὀσσάν καὶ οἰκονομική του δαπάνη γιὰ τὴν ταφὴ τῶν θυμάτων, πέτυχε τὴν ἀπελευθέρωση τῶν συλληφθέντων Λαλαίων. Τὴ νύχτα τῆς 13 πρὸς 14 τοῦ ἴδιου μήνα ἡ ΟΠΛΑ ἐπέδραμε στὴ Διοίκηση Χωροφυλακῆς Ἠλείας καὶ ἀφόπλισε τοὺς ἐκεῖ κοιμώμενους ἄνδρες της. Τέλος, τὴν παραμονὴ τῶν Χριστουγέννων ἡ τριανδρία Ἀντώνιος - Καζάζης - Κουράσης ἔτρεχε γιὰ ν’ ἀπελευθερώσει συλληφθέντες ἀπὸ τὰ Χανάκια μετὰ τὸν φόνο Γερμανοῦ στρατιώτη στὸ Ἀλποχώρι.
Ἀπὸ τὶς ἀρχὲς Ἰανουαρίου 1944 οἱ κατακτητὲς σκληραίνουν τὴ στάση τους λόγῳ τῆς δράσης τῶν ἀνταρτικῶν δυνάμεων. Τὴν 4η τοῦ μηνὸς ὁ Ὀσσὰν ἀπευθύνει πρὸς τὸν ἠλειακὸ λαὸ «γνωστοποίηση» ποὺ δημοσιεύθηκε στὴν ἐφημερίδα «Πατρίς». Ἀπειλεῖ μὲ τὴ λήψη αὐστηρότατων μέτρων σὲ περίπτωση ἐπιθέσεως κατὰ γερμανικῆς δύναμης ἢ συνεργασίας μὲ τοὺς «συμμορίτες». Οἱ ἐλπίδες τοῦ κόσμου στηρίζονται στὴν «τριανδρία», τοὺς «ἡγήτορες τοῦ Νομοῦ, […] τῶν ὁποίων τὰ ὀνόματα ὁ τόπος μία ἡμέρα θὰ χαράξει εἰς τὰς δέλτους τῆς ἱστορίας του» («Πατρὶς» 7.1.1944). Ὁ μητροπολίτης ἀπευθύνει στὸ ποίμνιό του «πατριωτικὴ ἐγκύκλιο» καὶ τὸ καλεῖ νὰ βαδίζει «μετὰ προσοχῆς καὶ συνέσεως» ἀποφεύγοντας κάθε πρόκληση πρὸς τοὺς Γερμανοὺς («Πατρὶς» 7.1.1944). Παρὰ ταῦτα σημειώνεται ἔξαρση τῶν ἀνταρτικῶν ἐπιχειρήσεων. Ἀνατινάσσεται μικρὴ γέφυρα στὸν Καρδαμᾶ καὶ διακόπτεται ἡ σιδηροδρομικὴ συγκοινωνία Πύργου - Πατρών. Η ΟΠΛΑ συνεχίζει τὶς ἐπιθέσεις της ἀκόμη καὶ μέσα στὸν Πύργο (φόνοι πολιτῶν καὶ ἀστυνομικῶν, ἀπελευθέρωση κρατουμένων ἀπὸ τὶς φυλακὲς κ.ἄ.). Ὁ νομάρχης καὶ ὁ μητροπολίτης μὲ δημόσιες ὁμιλίες τους προσπαθοῦν νὰ κατευνάσουν τὰ πνεύματα. Ὕστερα ἀπὸ κακόβουλη καταγγελία οἱ Γερμανοὶ προβαίνουν σὲ συλλήψεις (28 Ἰανουαρίου) 300 Πυργίων, τοὺς ὁποίους ἔκλεισαν στὸν κινηματογράφο «Τιτάνια» καὶ ἔκαναν ἔλεγχο τῶν ταυτοτήτων τους.
Τὴν 21 Φεβρουαρίου ἐπισκέφθηκε τὸν Πύργο ὁ ἀνώτατος ἀξιωματικὸς
τοῦ γερμανικοῦ στρατοῦ Ἄιζενμπαχ, ὁ ὁποῖος κάποια στιγμὴ ρώτησε τὸν Καζάζη γιὰ τὰ αἰσθήματα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀπέναντι στοὺς Γερμανούς. Ὁ Καζάζης τοῦ μίλησε μὲ τόλμη καὶ παρρησία: «Ἡ Ἑλλὰς εἶχε ἐμπράκτως ἐκδηλώσει ἀνέκαθεν αἰσθήματα συμπαθείας καὶ φιλίας πρὸς τὴν Γερμανίαν καὶ ἐπλήρωσε κατ’ ἐπανάληψη μὲ σκληρὲς συνέπειες αὐτὸν τὸν δεσμόν, ἀλλ’ ἡ ἐχθρικὴ στάσις σας ἐναντίον μας κατὰ τὸν τελευταῖο πόλεμο μᾶς ἐγέμισε ἀπογοητεύσεις καὶ πικρίες. Καὶ ἕνα ἄλλο ἀκόμη σοβαρότατο γενονὸς ἐπέδρασε δυσμενῶς στὴ συνείδηοη τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ ποὺ ἄνοιξε βαθὺ ρῆγμα στὶς παλιὲς φιλογερμανικὲς διαθέσεις μας καὶ ἀπεμάκρυνε μιὰ Ἑλληνονερμανικὴ προσέγγιση τόσο, ὥστε νὰ μὴ φαίνεται, ὑπὸ τὶς ὑφιστάμενες συνθῆκες, δυνατὴ ἡ ἀναβίωσίς της […]. Εἶναι οἱ ἐκτροπὲς ὅλων σχεδὸν τῶν ὑπευθύνων Στρατιωτικῶν Διοικητῶν, καίτοι αὐτὸ ἀποδίδεται στὴν ὁλότητα τῶν ἀξιωματικῶν σας πού, κάμνοντες, ἴσως, κατάχρησι τῆς ἐξουσίας τους, μετέρχονται αὐθαίρετα καὶ βάναυσα μέσα ἐναντίον τοῦ Ἑλληνικοῦ στοιχείου καὶ διαπράπουν ἀθέμιτες ἀδικοπραγίες κατὰ τοῦ ἀμάχου καὶ ἀνευθύνου πληθυσμοῦ ποὺ εἶναι ἀσυμβίβαστες μὲ κάθε ἠθικὸ κανόνα καὶ μὲ κάθε ἔννοια πολιτισμοῦ καὶ ἀνθρωπιᾶς. Ἀναμέναμε μιὰ περισσότερη ἀνθρώπινη μεταχείριση, καὶ μὴ λησμονᾶμε, πὼς κανένα ἴχνος συμπαθείας δὲν μπορεῖ νὰ εἰσπράξει ἕνας αὐταρχικός, ἐν ἀντιθέσει μὲ τὸν πολιτισμένον, ποὺ γίνεται ὄχι μόνο ἀνεκτὸς ἀλλὰ πολλὲς φορὲς καὶ ἀγαπητός. Καὶ ἔτσι τὸ ποσοστόν τῶν ‘γερμανοφίλων’, ἐνῶ προπολεμικῶς ἀνήρχετο στὸ πλέον ἡμίσεος τῶν Ἑλλήνων, τώρα...» (σ. 232).
Ὁ Ἄιζενμπαχ κατενόησε καὶ ἐκτίμησε τὰ λόγια τοῦ Καζάζη ποὺ δὲν ἀπεῖχαν καθόλου ἀπὸ τὴν πραγματικότητα καὶ ἐξέφρασε τὴ γνώμη του γιὰ τὸ μέλλον: «Μετὰ τὴν λῆξι τοῦ πολέμου θὰ ἀρθοῦν οἱ μεταξύ μας παρεξηγήσεις καὶ μὲ τὴν «Νέα Τάξι πραγμάτων» ποὺ θὰ δημιουργηθῆ καὶ στὴν Ἑλλάδα, θὰ βρεθῆτε σὲ θέσι νὰ ἐκτιμήσετε τὸ Γερμανικὸ ‘Ἰδεῶδες’ καὶ θὰ ἐπιδιώξετε νὰ ἐπανέλθετε στὶς προπολεμικὲς φιλικὲς σχέσεις μὲ τὴν Γερμανία. Καὶ τότε ἡ συμμετοχὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ γιὰ τὴν ἀνανέωσι τῆς φιλίας μέ μᾶς θὰ εἶναι ὁλοκληρωτικὴ» (σ. 234).
Τὴν 19 Μαρτίου οἱ Γερμανοὶ ἐκδηλώνουν τὴν πρόθεσή τους νὰ ἐκτελέσουν τρεῖς Πυργίους ὡς ἀντίποινα γιὰ τὸ σαμποτὰζ ποὺ ἔγινε στὸ ἐργοστάσιο κολοφωνίων στὴν Καρούτα. Ὁ Καζάζης τοὺς ἐγχειρίζει σημείωμα ὅπου εἶχε ἀναγράψει τ’ ὄνομά του, καθὼς καὶ αὐτὸ τοῦ νομάρχη καὶ τοῦ μητροπολίτη. Αὐτὸ συνέβαλε στὴν ἀναστολὴ τῆς μελετώμενης πράξης ἀντιποίνων, ὄχι ὅμως καὶ τὴν πλήρη ἠρεμία τοῦ τόπου, ἀφοῦ λίγες ἡμέρες ἀργότερα, τὴν 24 Μαρτίου, συνέβη ἕνα συνταρακτικὸ γεγονός: ὁ μητροπολίτης Ἀντώνιος ἔφυγε ἀπὸ τὴν πόλη καὶ ἀνέβηκε στὸ βουνό. Τὴν ἑπόμενη, ποὺ γιορταζόταν ἡ ἐπέτειος τῆς 25ης Μαρτίου Ι821, ἡ «Πατρὶς» δημοσίευσε ἕνα πύρινο ἄρθρο τοῦ Ἀντωνίου, ἕνα ἐθνικοαπελευθερωτικὸ προσκλητήριο. Μαθεύτηκε τότε ὅτι ὁ μητροπολίτης ὡς ἀρχηγὸς τοῦ ΕΑΜ Πελοποννήσου εὐλόγησε τὴ σημαία τῆς ἐπανάστασης σὲ δοζολογία ποὺ ἔγινε στὴν Ἀρχαία Ὀλυμπία. Οἱ Γερμανοὶ ἔκαναν ἐξονυχιστικὲς ἔρευνες στὶς κατοικίες τῶν δύο ἀπομεινάντων μελῶν τῆς «τριανδρίας», καθὼς ἐπίσης στὸ μητροπολιτικὸ μέγαρο καὶ στὰ γραφεῖα τῆς ἐφημερίδος «Πατρίς». Ὁ διευθυντὴς τῆς τελευταίας Λεωνίδας Βαρουξής κατέφυγε στὸ σπίτι του Καζάζη καὶ κρύφτηκε ἐκεῖ μέχρι νὰ ἐκτονωθεῖ ἡ κατάσταση.
Τὸν Ἀπρίλιο πληθαίνουν οἱ ἐπιθέσεις κατὰ τῶν Γερμανῶν. Κίνδυνος μεγάλος ἀπείλησε τὴν πόλη τὴν 28η τοῦ μηνός, ὅταν δολοφονήθηκε Γερμανὸς ἀξιωματικὸς κοντὰ στὰ Λασταίικα. Ἀφηγεῖται ὁ Καζάζης (σ. 307): «Βγήκαμε πάλι μὲ τὸν Νομάρχη στὴν Πόλι. Πανικὸς μᾶς κατέλαβε! Γερμανικαὶ περίπολοι ἀπὸ 6 στρατιῶτες ἡ κάθε μιά, μὲ τὰ αὐτόματα στὰ χέρια, ἔκαμαν τὴν ἐμφάνισί τους. Ἡ παρουσία τους προανήγγελε κινδύνους, τὴν ἔκταση καὶ τὸ μέγεθος τῶν ὁποίων δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀναμετρήσουμε. Οἱ ἄνδρες τους μὲ τὸν ἀργὸ καὶ βαρὺ βηματισμό τους, σοβαροὶ καὶ συνοφρυωμένοι, ἔρριχναν βλοσυρὰ βλέμματα γεμάτα περιφρόνησι καὶ μίσος σὲ κάθε ἕναν ποὺ περνοῦσε κοντά τους. Θολὴ καὶ ἐκρηκτικὴ ἡ ἀτμόσφαιρα, ἐφιαλτικὲς οἱ στιγμές. Ὅλα ἔδειχναν πὼς ἡ θύελλα πλησίαζε. Με μιᾶς ξέσπασε στὴν Πόλι ἡ τρομερὴ καὶ συγκλονιστικὴ εἴδησις, ποὺ μὲ φρίκη μετεδίδετο ἀστραπιαῖα ἀπὸ στόμα σὲ στόμα: "Σκότωσαν ἀπ’ ἔξω στὸν Πύργο ἕνα Γερμανὸ ἀξιωματικό". Ὁ τρόμος, ἡ ἀγωνία καὶ ἡ ἀπόγνωσι, διαβαζόταν στὰ πρόσωπα ὅλων καὶ ἕνα δυνατὸ κύμα τρομακτικῆς συγχύσεως καὶ πανικοῦ ποὺ ξεχύθηκε με μιᾶς, σκορπίσθηκε παντοῦ, καὶ ἔδωσε τὸ σύνθημα τῆς ὁμαδικῆς φυγῆς ποὺ ἔλαβε πανδημικὴ μορφή. Τὰ ρολὰ καὶ οἱ πόρτες τῶν καταστημάτων ἔκλειναν μὲ πάταγο καὶ σπουδή, τὰ σπίτια ἐγκατελείποντο, καὶ μέσα στὴ γενικὴ σύγχυσι ὁ κόσμος ἀλλόφρων ἔτρεχε πρὸς τὶς ἐξόδους τῆς πόλεως, σὰν νὰ εἶχε καταληφθῆ ἀπότομα ἀπὸ ὁμαδικὴ παραφροσύνη. Ἔπαιρνε τὸν δρόμο τοῦ πόνου καὶ τοῦ μαρτυρίου, καὶ κατέφευνε στὶς ἐρημιὲς τῆς περιοχῆς, μέσα σὲ καλύβες καὶ ἀχυρῶνες, σὲ μακρυνὲς ἀγροκατοικίες καὶ σὲ ἀπομεμακρυσμένα χωριά. Ἀπότομα ἡ πόλις ἐρήμωσε. Φάσμα κινδύνου ἐπλανᾶτο ἐπάνω της. Ἡ κατάστασις ἦτο, περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλη δραματική».
Ὁ Καζάζης προσπαθεῖ νὰ καταπραΰνει τὸν ἔξαλλο διοικητὴ Ὀσσάν, ὁ ὁποῖος φαίνεται ἀμετάπειστος στὴν ἀπόφασή του νὰ προβεῖ σ’ ἐκτελέσεις πολιτῶν ἐπικαλούμενος τὸ καθῆκον καὶ τὴ στρατιωτική του ἰδιότητα, στὴν ὁποία πρέπει νὰ ὑποτάσσονται οἱ ἀνθρώπινες ἀδυναμίες. Ἡ ἀφήγηση λαβαίνει τραγικὴ τροπὴ καθὼς ὁ Καζάζης προσφέρει τὸν ἑαυτό του καὶ τὴν οἰκογένειά του ὡς ἐξιλαστήρια θύματα γιὰ τὴ σωτηρία τῆς πόλης. «Ἄρχισα καταφανῶς νὰ συγκινοῦμαι καὶ μὲ μιὰ ἔντασι ποὺ δὲν εἶχε προηγούμενο καὶ μὲ μιὰ ἔκρηξι βαθειᾶς ἀπελπισίας, πρόσθεσα μὲ ραγισμένη ἀπὸ ἀγωνία φωνή.     -Ἂν ὅμως μᾶς ἐπιφυλάσση ἡ μοίρα νὰ γνωρίσουμε τὸν Συνταγματάρχη Ὀσσὰν καὶ σὰν στρατιώτη, τότε, προκειμένου νὰ ἐκπληρώση εἰς τὸ «ἀκέραιόν» το καθῆκον του, ὀφείλει νὰ κτυπήση τὸν ἐχθρόν του πρῶτα στὸ κεφάλι. Καὶ τὸ κεφάλι ἐδῶ μέσα στὴν πόλι εἶναι ὁ Δήμαρχος. Εἶμαι ἐγὼ καὶ ἡ οἰκογένειά μου. Πρῶτα ὁ πρῶτος καὶ κατόπιν οἱ ἄλλοι. Τίθεμαι λοιπὸν ἀνεπιφύλακτα ἐπικεφαλῆς τῶν συμπολιτῶν μου ἕτοιμος νὰ μοιρασθῶ τὴν μοίρα τους. Τὸ συναίσθημα τῆς εὐθύνης ποὺ μὲ συνέχει γιὰ τὴν τύχη καθενὸς ἀπὸ αὐτοὺς δὲν θὰ ἐπιτρέψει νὰ ἀνθέξω νὰ πάθη κακὸ κανένας τους πρῶτα ἀπὸ μένα. Κρίσεις συνειδήσεως θὰ μὲ ταλαιπωροῦν σ’ ὅλη μου τὴ ζωή. Γι’ αὐτὸ θὰ ἀκολουθήσω τὴν τύχη τους ὅποια κι ἂν θὰ εἶναι. Εἶναι καὶ γιὰ μένα αὐτὸ τὸ ἀξίωμα τῆς δικῆς μου ζωῆς, νὰ ἐπιβάλω ἐγὼ ὁ ἴδιος τὴν ἴδια ποινὴ στὸν ἑαυτό μου καὶ στὴν οἰκογένειά μου. Γιατί καὶ ἐγὼ ἔχω καθήκοντα. Εἶμαι καὶ ἐγὼ στρατιώτης φρουρὸς τῆς πόλεως καὶ τῶν συμπολιτῶν μου, καὶ μάλιστα ὁ πρῶτος. Ἡ τύχη μου λοιπὸν εἶναι γερὰ δεμένη μὲ τὴν δική του, καὶ ἡ κοινή μας τύχη ἤδη βρί-σκεται ἀποκλειστικὰ στὰ χέρια σας» (σ. 324).
Ὄντως τραγικὲς στιγμὲς ἦταν αὐτὲς ποὺ πέρασε ὁ δήμαρχος μὲ τὸν ἀκάνθινο στέφανο, μέχρι νὰ πάρει τὴν ἀπάντηση τοῦ βλοσυροῦ Γερμανοῦ ἀξιωματικοῦ. Γράφει σχετικά: «Μεμιᾶς τὸ βλέμμα του ἔπεσε στὸ κενό. Τὸ ἀ-ποτράβηξε ἀπὸ τὸ δικό μου. Τὸ ἀπέφευγε. Ἐφαίνετο ἀνάστατος. Μυϊκὲς συσπάσεις αὐλάκωναν νευρικὰ τὸ πρόσωπό του, σὰν νὰ εἶχε κυριευθῆ ἀπὸ ἔντονες ἀντιδράσεις καὶ νὰ δοκιμαζόταν ἀπὸ μιὰ σκληρὴ πάλη ποὺ γινόταν μέσα του, ἀπὸ μιὰ τιτανομαχία μὲ τὸν ἑαυτό του: Τοῦ στρατιώτη πρὸς τὸν ἄνθρωπο. Ναί! τὸν εἶδα συγκινημένον!» (σ. 324).

Τὸ ἦθος, τὸ θάρρος καὶ ἡ συναίσθηση καθήκοντος ποὺ διέκριναν τὸν Καζάζη γλίτωσαν κι αὐτὴ τὴ φορὰ ἀπὸ βέβαιη καταστροφὴ τὴν πόλη τοῦ Πύργου. Σύντομα ὅμως τὰ νέφη τοῦ διχασμοῦ καὶ τῆς σύγκρουσης ἄρχισαν νὰ πυκνώνουν. Τὴν 20η Μαΐου ἔφθασε στὴν πόλη Τάγμα Ἀσφαλείας μὲ διοικητὴ τὸν ταγματάρχη Γεώργιο Κοκκώνη. Ὁ Καζάζης μᾶς τὸν περιγράφει ὡς ἄνδρα τολμηρό, ἀλλὰ καὶ σκληρὸ ἀντικομμουνιστή. Τώρα δὲν ὑπάρχει μόνο ἡ γερμανικὴ ἀπειλὴ ἀλλὰ καὶ ὁ ἀδελφοκτόνος πόλεμος ποὺ ἔχει πολλὰ θύματα κι ἀπὸ τὶς δυὸ πλευρές. Μὲ ἀληθινὴ ὀδύνη γράφει: «Μιὰ ὠμὴ φρικαλεότης ἑνὸς λουτροῦ αἵματος! Κι ἔτσι καὶ τὰ δύο ἔνοπλα συγκροτήματα, ἀντάρτες καὶ ταγματασφαλίτες, ἀδιάφοροι καὶ ἀσυγκίνητοι στὴ δυστυχία καὶ τὴν ἀγωνία τοῦ λαοῦ, γεμάτοι πάθος καὶ μίσος, ἀλληλοσυναγωνίζοντο σὲ ἀντεκδικήσεις: ἀγριότητες καὶ ὠμότητες εἰς βάρος του καὶ ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ κοινοῦ ἐχθροῦ» (σ. 357).
Τὴν 4η Σεπτεμβρίου 1944 φεύγει ἀπὸ τὸν Πύργο τὸ τελευταῖο τμῆμα τοῦ γερμανικοῦ στρατοῦ. Ὁ συνταγματάρχης Ὀσσὰν ἀποχαιρετάει τὸν δήμαρχο καὶ τοῦ λέει μὲ βαρειὰ φωνή: «Ἴσως νὰ μὴν ἰδωθοῦμε ποτὲ πλέον.  Φεύγοντας σᾶς εὐχαριστῶ πολύ, γιατί μὲ τὴ στάση σας μὲ ἀποτρέψατε νὰ κάμω κακὸ στὸν τόπο σας!» (σ. 368). Ἀληθινὰ συγκινητικὴ στιγμή, ποὺ προκαλεῖ ἐντύπωση ὄχι μόνο στὸν ἁπλὸ ἀναγνώστη ἀλλὰ καὶ στὸν ἱστορικὸ.
Μὲ τὴν ἀπελευθέρωση τελειώνει ἡ ἐξιστόρηση τοῦ συγγραφέα. Δὲν  γνωρίζουμε γιατί δὲν προχώρησε στὴν παρουσίαση τῶν γεγονότων ποὺ  συνέβησαν μετὰ τὴν ἀπελευθέρωση. Ἀρχεῖο πλούσιο, μνῆμες καὶ ἐμπειρίες  διέθετε, ἴσως δὲν ἤθελε, ὡς εὐγενὴς ἄνθρωπος, νὰ μιλήσει γιὰ πράγματα ποὺ μοιραῖα θ’ ἀναξέσουν  πληγές, θὰ διχάσουν, θὰ ἐξοργίσουν. Προανήγγειλε ὅμως τὴν ἔκδοση δεύτερου τόμου καὶ ζήτησε πίστωση χρόνου γιὰ νὰ ὁλοκληρώσει τὴ συγγραφή. Μὲ τὸ δύσκολο ἔργο του στὰ χρόνια της Κατοχῆς ὁ Τάσης Καζάζης κέρδισε τὴν  εὐγνωμοσύνη τῶν συμπολιτῶν του Πυργίων καὶ τῶν Ἠλείων γενικότερα,  ἄσχετα ἀπὸ τὴν κοινωνική τους θέση ἢ τὴ πολιτική τους τοποθέτηση. Μὲ τὴν ἔκδοση τοῦ ἱστορικοῦ του βιβλίου, τὸ ὁποῖο περιέχει τὰ γεγονότα τῆς  κρισιμότερης Κατοχικῆς περιόδου ἐξιστορημένα μὲ τρόπο ἁπλό, σαφῆ καὶ  εἰλικρινῆ, ἀποσπᾶ καὶ τὴν ἐκτίμηση τῶν μελετητῶν τῆς Ἱστορίας τοῦ τόπου  μας, οἱ ὁποῖοι θὰ βροῦν ἀρκετὸ καὶ διαφωτιστικὸ ὑλικὸ γιὰ ν’ ἀνασυνθέσουν  τὴν πραγματικὴ εἰκόνα του κατὰ τὴν τραγικὴ ἐκείνη ἐποχή.

Ο Τάσης Καζάζης (δεξιά), ομιλεί σε Εκδήλωση του "ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ
ΚΕΝΤΡΟΥ ΔΙΒΡΗΣ". Από αριστερά: ο Μηχανικός Χρύσανθος Ταβλάς,
ο Γ.Γ. ΠΕΧΩΔΕ Βασίλης Κορκολόπουλος,  ο Σωτ. Σωτηρόπουλος και ο Μηχανικός
Σταυρος  Βιδάλης 
Ο αείμνηστος Τάσης Καζάζης σε μια χαρακτηριστική
φωτογραφία, τα τελευταία χρόνια της  πολυσήμαντης ζωής του









Τετάρτη, 8 Μαρτίου 2017

Επί τέλους το ΔΩΡΕΑΝ ηλεκτρικό ρεύμα στη Δίβρη Ηλείας, γίνεται πραγματικότητα!...



ΟΤΑΝ ΟΙ ΕΠΙΜΟΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΔΙΒΡΗΣ» ΔΙΚΑΙΩΝΟΝΤΑΙ….

Είδες η ΔΕΗ;

Επί τέλους το ΔΩΡΕΑΝ ηλεκτρικό ρεύμα στη Δίβρη Ηλείας, γίνεται πραγματικότητα!...

            Είναι γνωστοί οι αγώνες μας, σε όλους τους συμπατριώτες μας για να απολαύσουν και οι κάτοικοι της Δίβρης (μαζί με άλλες 268 χωριά σε όλη την Ελλάδα) το ευεργέτημα της παροχής ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ (δωρεάν-επιδότηση 100%- με κατανάλωση μέχρι 2000 ΚW, με 50% έκπτωση μέχρι 3000 ΚW, βλ.ΦΕΚ τευχ.Β/3497/29-12-2014) γιατί φιλοξενούμε στον τόπο μας (Διβρώτικος χείμαρρος ή της «Κλομποκής») το ΜΥΗΕ Εργοστάσιο του συμπολίτη μας επιχειρηματία κ. Τηλέμαχου Φωτεινού.
Το φράγμα του ΜΥΗΕ της Δίβρης

 Είναι το ευεργέτημα ανταποδοτικό γιατί η Κοινότητα Λαμπείας παρέχει το νερό της και το τόπο της για να στηθεί αυτό το Εργοστάσιο που εντάσσεται στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.
            Επίσης είναι γνωστοί οι μακροχρόνιοι αγώνες μας για την προστασία του οικολογικού περιβάλλοντος, γιατί εκεί που πέρασε ο αγωγός (από αμέλεια των κατασκευαστών) έγιναν κάποιες καταστροφές. Κα είναι προς τιμήν του κ. Φωτεινού που αναγνωρίζει το γεγονός αυτό, αν και παραδεχόμαστε ότι  οι αντιδράσεις του «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ» και της ΠΕΕΔ ήταν κάπως υπερβολικές, αλλά έγιναν από ανάλογη υπερβολική αγάπη και σεβασμό στον τόπο μας.
            Αλλά, ήρθε το πλήρωμα του χρόνου μετά από μια δεκαετία περίπου να έρθει επί τέλους, αυτό το ευεργέτημα », που δικαιούμεθα από το Νόμο και θα διαβάσετε στο επίσημο έγγραφο του Υπουργείου Ενέργειας σε επίμονο και τεκμηριωμένο αίτημα του «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΔΙΒΡΗΣ».
            Βεβαίως, υπάρχουν και κάτι «αμαρτωλά» παραπτώματα του Δήμου Αρχ. Ολυμπίας που παρακρατούσε (και κατά πληροφορίες μας υπεξαιρούσε) αυτά τα ανταποδοτικά λεφτά και δεν τα έδινε στην Δίβρη για έργα, τα οποία θα διεκδικήσουμε αναδρομικώς μέχρι κεραίας από τον Δήμαρχο και τον Ταμία του Δήμου Αρχ. Ολυμπίας, αν δεν τα αποδώσουν άμεσα στην δικαιούχο Δίβρη... (σ.σ. Δυστυχώς όπως θα δείτε στο έγγραφο, ούτε καν ενημέρωσε ο Δήμος τους κατοίκους να κάνουν ενστάσεις τους , αν χρειαζόταν…)
            Όμως σήμερα, μετά από αυτό έγγραφο της αρμόδιας Υπηρεσίας πρέπει να γιορτάσουμε την ευτυχή κατάληξη του θέματος που πολεμήσαμε εδώ κα τέσσερα χρόνια ως πρωταγωνιστές (μαζί και με άλλους ενδιαφερόμενους, όπως π.χ. τον κ. Κανελλόπουλο από την Αλφειούσα Ηλείας και τον κ. Τσιγαρίδα από την Ευρυτανία κ.ά.). Δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς θα απολαύσουμε (μάλλον μόνο την αξία του ρεύματος), αλλά ας περιμένουμε και οσονούπω να δούμε, τι θα δούμε...


Παραθέτουμε το επίσημο έγγραφο και κάποιες συμβολικές φωτογραφίες με τις λεζάντες τους.
Διαβάστε με προσοχή το ανωτέρω έγγραφο

Ο ιδιοκτήτης των ΜΥΗΕ Δίβρης και Κακοταρίου Τηλ.
Φωτεινός σε μια χαρακτηριστική φωτογραφία με τον Σωτ.
Σωτηρόπουλο, που του λέει: -Είδε που γκρίνιαζες τόσα
χρόνια, και συ είχε δίκηο αλλά και εγώ κάτι έφτιαξα...
(η φωτ είναι στον περιβάλλοντα χώρο του ΜΥΗΕ Κακοταρίου)



Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2017

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2017 Ο "ΤΕΛΑΛΗΣ ΤΗΣ ΔΙΒΡΗΣ Γιάννης Τσετσέλης" σας ενημερώνει με τα νέα της Δίβρης...

Λίγα τα χιόνια φέτος αλλά μεγάλη η παγωνιά. Εικόνα από την πλατεία
της "Λίμνας" στους Γκρουστάδες Δίβρης


ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ  2017


Ο "ΤΕΛΑΛΗΣ ΤΗΣ ΔΙΒΡΗΣ


Γιάννης Τσετσέλης" 
 

σας ενημερώνει με 


τα νέα της Δίβρης
     
 Η ΝΕΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΔΙΒΡΗΣ

( Έτος 5ο - ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2017 - Aρ. Φύλλου 49)

Όταν ο Δήμος Αρχ.Ολυμπίας, οιυπεύθυνοι κρατικοί παράγοντες, η τοπική κοινωνία και η Κοινότητα  κοιμούνται και αδιαφορούν, εμείς επαγρυπνούμε και ενδιαφερόμαστε...
Και δια της εφημερίδας με τον ανωτέρω τίτλο:

 Θα σας ενημερώνουμε για μικρά και μεγάλα 

θέματα της κωμόπολης 


ΠΡΟΛΟΓΟΣ:
            Γιατί διαλέξαμε, αυτό το περίεργο τίτλο της ηλεκτρονικής εφημερίδας μας;
            Ο Γιάννης Τσετσέλης, για όσους δεν τον γνώρισαν, ήταν μια εμβληματική μορφή, μια «γραφική» (με την πιο καλή έννοια) φιγούρα της παλιάς καλής Δίβρης που έζησε και άφησε το ίχνος του επί πολλές δεκαετίες τον περασμένο αιώνα. Ενδεχομένως το όνομα «Τσετσέλης» να έχει περάσει σε πολλούς με κάποια απαξία, ως ενός φτωχού, καταφρονεμένου και όχι έξυπνου συμπολίτη μας. Ήταν όμως, από τις πιο σημαντικές φυσιογνωμίες που άφησαν εποχή στην ιστορική κωμόπολη. Ελπίζουμε να δοθεί ευκαιρία να γράψουμε για την ψυχοσύνθεση, την καλοσύνη και να ξετυλίξουμε κάποιες ενδιαφέρουσες σημαντικές πτυχές της πολυσήμαντης αυτής προσωπικότητας, με τη διήγηση περιστατικών (το πλείστον σπαραξικάρδιων)  που σημάδεψαν όχι μόνο τον ίδιο αλλά όλη την τοπική κοινωνία της Δίβρης. Σήμερα θα περιοριστούμε σε λίγα.
            Ξεκινώντας αυτή τη μόνιμη ενημερωτική στήλη κάνουμε γνωστό στους εκλεκτούς αναγνώστες της «ΝΕΑΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΗΣ ΔΙΒΡΗΣ», ότι ο Γιάννης Τσετσέλης ήταν για ένα μεγάλο διάστημα ο επίσημος εκφωνητής, ο τελάλης της Δίβρης, δηλ. ο άνθρωπος που διαλαλούσε με την χαρακτηριστική και πολλές φορές ακατάληπτη φωνή του («ψεύδιζε» λίγο), όλα τα σημαίνοντα γεγονότα και τις ανακοινώσεις (ως είδος μεγαφώνου) που αφορούσαν τοπικά προβλήματα της Κοινότητας, χαρούμενα ή άσχημα νέα της ζωής της κωμόπολης, η αναγγελία προσωπικής εργασίας, η διανομή νερού για άρδευση κλπ, κλπ. Ήταν με λίγα λόγια η φωνή της συνείδησης της «Αγοράς» της Δίβρης. Ο ίδιος σχεδόν μοναχικός στη ζωή του και πάμφτωχος, για πολλές δεκαετίες ήταν ο «θεληματάς» (κι εδώ με την καλή έννοια) για να εξασφαλίζει τον επιούσιον άρτον και μάλιστα έχει μείνει παροιμιώδες σε διβριώτες και παραθεριστές (στους οποίους ήταν συμπαθέστατος) το περιβόητο «τσετσελόσημο» όπως είχε καθιερωθεί να λέγεται το φιλοδώρημα ή μπουρμπουάρ που έπαιρνε   ευχαρίστως όποιο κι αν ήταν και χωρίς γογγυσμόν…

Τα θέματα που θα παρουσιάζουμε θα είναι τηλεγραφικά διατυπωμένα, σύμφωνα με τις πληροφορίες που θα συλλέγουμε, μαζί με τις συνοδεύουσες φωτογραφίες (παλιές και σημερινές) Σε μερικά θα υπάρχει μεγαλύτερη έκταση, ιδίως όταν υπάρχουν γραπτά ντοκουμέντα. Η χαρακτηριστική φωνή του αείμνηστου Γιάννη Τσετσέλη θα αντηχεί στεντόρεια σε λόγγους και λαγκαδιές όπως τότε, τον παλιό καλό καιρό…        Συνεχίζουμε.

 Η ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ο τελάλης της Δίβρης, Γιάννης 
Τσετσέλης» ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΣΤΟ ΕΞΗΣ ΝΕΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ, ΤΩΡΑ ΜΕ 
ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ «ΔΙΒΡΗ»

Η «ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΑ» του «ΤΕΛΑΛΗ»
ΕΚ ΒΑΘΕΩΝ...

Ρατσισμός ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΞΕΝΙΟΥ ΔΙΑ....
     Γράφει: η Μαρία Αρβανίτη - Σωτηροπούλου
Είμαστε απόλυτα βέβαιοι ότι εμείς, οι καθαρόαιμοι Έλληνες, απόγονοι ενός
λαμπρού πολιτισμού, δεν έχουμε καμία απολύτως σχέση με αυτό το φαινόμενο. “Η Ελλάδα σαν γέφυρα πολιτισμών πάντα αποδεχόταν τη διαφορά” μαθαίναμε στα σχολειά μας. Την ίδια, βέβαια, στιγμή οι Τσιγγάνοι παρέμεναν στο περιθώριο... Ρατσιστές εμείς; Γιατί; Μήπως δεν συμπαρασταθήκαμε στους Εβραίους τότε που σαν τα πρόβατα τους μάντρωναν οι ναζί;
Για πολλά χρόνια είχαμε συνηθίσει στην ιδέα ότι ο ρατσισμός είναι εξωτικό φρούτο, που φύεται στη Νότια Αφρική και το ονομάζουμε Απαρτχάιντ και στην Αμερική με τις γραφικές εικόνες των Κου Κλουξ Κλαν.
Είμαστε απόλυτα βέβαιοι ότι εμείς, οι καθαρόαιμοι Έλληνες, απόγονοι ενός λαμπρού πολιτισμού, δεν έχουμε καμία απολύτως σχέση με αυτό το φαινόμενο. “Η Ελλάδα σαν γέφυρα πολιτισμών πάντα αποδεχόταν τη διαφορά” μαθαίναμε στα σχολειά μας. Την ίδια, βέβαια, στιγμή οι Τσιγγάνοι παρέμεναν στο περιθώριο... Ρατσιστές εμείς; Γιατί; Μήπως δεν συμπαρασταθήκαμε στους Εβραίους τότε που σαν τα πρόβατα τους μάντρωναν οι ναζί;
Έτσι πιστεύαμε, πριν από τις κοσμογονικές αλλαγές που σάρωσαν την Ιστορία στο τέλος του 20ού αιώνα κι έφεραν στην Ελλάδα σμήνος προσφύγων. Η μεγάλη όμως αλλαγή ήλθε με τη διάλυση των συνόρων με την Αλβανία. Τότε άρχισαν να κυκλοφορούν και τα ανέκδοτα τύπου «Αλβανός τουρίστας» που ήλθαν να προστεθούν στην πλούσια φιλολογία των ποντιακών ανεκδότων.
Όμως ζούμε σε μια ταραγμένη εποχή. Όλα είναι εύκολο να αλλάξουν. Και όλα άλλαξαν γοργά. Και από τους αγώνες για να μην κρατούν τη σημαία στις παρελάσεις αριστούχοι, παιδιά μεταναστών, καταλήξαμε στους ξυλοδαρμούς και προπηλακισμούς μεταναστών, που εξασφάλισαν στους φασίστες της Χρυσής Αυγής την είσοδο στη Βουλή.
Ο ρατσισμός δεν είναι παρά η επινόηση κάποιων ισχυρών που προσπάθησαν να νομιμοποιήσουν την καταπίεση συνανθρώπων τους. Είναι η φιλοσοφία που ευλόγησε το δουλεμπόριο και έστησε Νταχάου. Δεν μπορεί να συγκινούμεθα από την τηλεοπτική εικόνα του μισοπεθαμένου από την πείνα παιδιού στη μακρινή Ρουάντα και να μένουμε ασυγκίνητοι από τις όλο και πιο συχνές ειδήσεις ομαδικών θανάτων παράτυπων μεταναστών, στην αθλιότητα των λιμνασμένων στις πόλεις μας προσφύγων και στη δουλεμπορική χρήση τους από πολλούς συμπατριώτες μας.
Ο ρατσισμός της Χρυσής Αυγής ξεκίνησε μέσα από τα λάιφ στάιλ έντυπα, που δήθεν «πουλούσαν πνεύμα» πλασάροντας γυμνά κορμιά με σεξιστικούς και ρατσιστικούς τίτλους. Το «γυμνό φούρνου» για το Άουσβιτς και η προτροπή να βάλουμε ένα Α στο πέτο των Αλβανών μεταναστών ήταν ήδη από το 1995 το πρώτο σύμπτωμα μιας παρακμιακής εποχής που ανεχόταν τα πάντα· γι' αυτό κινδύνευε να υποστεί τα πάντα.
Σήμερα που η ανεργία φουντώνει ήταν αναμενόμενο ότι θα βρίσκονταν εκείνοι που πρόθυμα θα έδειχναν με το δάχτυλο τον μετανάστη σαν τον μόνο υπεύθυνο. Η ρατσιστική προπαγάνδα τους όμως δεν μπορεί να επικρατήσει. Σε ένα ευνομούμενο κράτος κάθε πολίτης έχει δικαίωμα να διατηρεί τη διαφορά του, γιατί η διαφορά είναι αυτό που κινεί και ομορφαίνει τον κόσμο.
Ας είμαστε λοιπόν αισιόδοξοι. Η Ελλάδα, η χώρα που ο ξένος ήταν ιερός προστατευμένος από τον Ξένιο Δία, είναι πραγματικά χωνευτήρι πολιτισμών. Ο ρατσισμός μπορεί να περάσει, αλλά δεν θα νικήσει. Η Δημοκρατία είναι ο σεβασμός στη διαφορετική άποψη και με δημοκρατική παιδεία ο ρατσισμός δεν θα ριζώσει!
ΦΩΤΟ-ΡΕΠΟΡΤΑΖ

v Και πάλι (για πολλοστή φορά) αποκαλύπτουμε τη νέα σοβαρή μόλυνση του πόσιμου νερού όλων των Υδραγωγείων της Δίβρης!!…. Μέγας κίνδυνος για την υγεία των κατοίκων και κυρίως παιδιών και γερόντων.
Όλοι οι Διβριώτες και οι συμπολίτες των χωριών της Ορεινής Ηλείας έχουν παρακολουθήσει τους διαρκείς αγώνες μας εδώ και 20 χρόνια για να προστατέψουμε την υγεία των συμπολιτών και συνδημοτών μας από την μάστιγα αυτή, της κοπρανώδους μόλυνσης (των πάλαι ποτέ) ξακουστών νερών της κωμόπολης!…. Και αυτό έγινε εκ πατριωτικού καθήκοντος αλλά και της προσωπικής ευαισθησίας και ιδιότητας του γράφοντος, λόγω γνώσεως και εμπειρίας  από την  παροχή (δωρεάν) ιατρικής φροντίδας στα μικρά παιδιά της γενέτειρας που τα θέριζε (και συνεχίζει) η γαστρεντερίτιδα, όπως και τους ατυχείς κατοίκους, ιδίως τους ασθενικούς γέροντες…
Για πρώτη φορά η αποκάλυψη έγινε  επί θητείας του αλήστου μνήμης Δημάρχου (1998-2002) Στεφ. Παπανικολόπουλου, οποίος –θυμίζω- μετά αυτεπάγγελτη Εισαγγελική δίωξη, καταδικάστηκε πρωτόδικα σε 32 μήνες φυλάκιση (αλλά πήγε στην Πάτρα και αθωώθηκε μετά …πολλών επαίνων!..), στη συνέχεια επίσης έγινε αυτεπάγγελτη Εισαγγελική δίωξη με κατηγορούμενο τον επόμενο ερίφη Δήμαρχο (2002-2006) Νικ. Παναγούλη (που αυτός πήγε κατ΄ ευθείαν στην Πάτρα και αθωώθηκε πανηγυρικά χωρίς καν …να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο!!..) και τέλος ο άλλος ανεκδιήγητος Δήμαρχος (2006-2010) Παν. Παπαζαφείρης που συνέχισε το «θεάρεστο» αυτό έργο της κοπρανώδους μόλυνσης των νερών, αλλά δεν τον συνέλαβε η Εισαγγελική τσιμπίδα, λόγω του ότι εμείς κουραστήκαμε και δεν θέλαμε να δούμε μια νέα … «πανηγυρική» αθώωση! …. Και σήμερα, αυτεπαγγέλτως από τον Εισαγγελέα Ηλείας κάθονται σε λίγες μέρες στο εδώλιο του κατηγορουμένου στο Δικαστήριο του Πύργου, ο τωρινός Δήμαρχος (2010 και μετά) Ευθ. Κοτζάς και ο Δ/ντης της ΔΕΥΑ Ευθ. Σαρακιώτης (για να αθωωθούν και αυτοί;;; Ίδωμεν).
Σας έχουμε ήδη ενημερώσει σε προηγούμενο σημείωμα, για την εξωφρενική και τραγελαφική ιστορία της σημερινής Δημοτικής Αρχής και της ΔΕΥΑ Αρχ. Ολυμπίας που έχουν αναθέσει (επί πληρωμή βεβαίως που επιβαρυνόμαστε εμείς οι δημότες) την προστασία της ποιότητας του νερού που πίνουμε σε ένα Οινολόγο-Χημικό του Πύργου, πού μάλιστα υπογράφει και τα δημόσια έγγραφα (δηλ καραμπινάτη περίπτωση της παρανομίας: «αντιποίηση Αρχής»)….
Οι πρόσφατες εξελίξεις για το σοβαρό θέμα
Στις αρχές αυτού του μήνα, όπως θα δείτε στην παρακάτω ΑΝΑΦΟΡΑ μας, απεσταλμένοι του Δήμου πήραν σβάρνα όλα τα Υδραγωγεία της Δίβρης και ρίχνανε μέσα Χλώριο με το μπετόνι (!!!), προφανώς γιατί κάτι συνέβαινε που δεν το ξέραμε. Χωρίς καν να ειδοποιήσουν (έστω και με μια Ανακοίνωση)  τους  ατυχείς κατοίκους που το κατάλαβαν από την έντονη μυρωδιά, και τα συμπτώματα μικρής δηλητηριάσεως (σίγουρα θα είχε ασπρίσει  το έντερό τους!!...) με πόνους στην κοιλιά και δυσφορία…
Αμέσως όταν μας το είπαν οι παθόντες,  καταγγείλαμε αρμοδίως το σοβαρό συμβάν και παράλληλα υποπτευτήκαμε ότι «για να ρίχνουν χλώριο κάτι κρυφό θα υπάρχει».
Διαβάστε το έγγραφο της καταγγελίας μας, και στη συνέχεια την νέα αποκάλυψη. 

«ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ                    Εξαιρ. ΕΠΕΙΓΟΝ
ΛΑΜΠΕΙΕΩΝ (ΔΙΒΡΙΩΤΩΝ) ΗΛΕΙΑΣ           
«ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΒΡΗΣ»
27063 Λαμπεία τηλ 6972295293            Λαμπεία (Δίβρη) 6 Φεβρουαρίου 2017
       αρ. πρωτ. 2330
ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΑΝΑΦΟΡΑ- ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

            Προς
  1. Τον Διευθυντή Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας Περ. Δυτ. Ελλάδας
  2. Την Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας και Υγειονομικού Ελέγχου ΠΕ Ηλείας

ΚΟΙΝΟΠ: Α: α) ΚΕΕΛΠΝΟ, Δ/ντή ΚΕΔΥ    β) Δ/νση Δημόσιας Υγείας Υπουργείου Υγείας γ) Περιφερειάρχη Δυτ. Ελλάδας δ) Αντιπεριφερειάρχη ΠΕ Ηλείας
ΚΟΙΝΟΠ: Β: Ενημέρωση ΜΜΕ

Εγκληματική ενέργεια, η ανεξέλεγκτη «υπερχλωρίωση» (στην ουσία κίνδυνος δηλητηρίασης δια χλωρίου) των Υδραγωγείων πόσιμου νερού της Κοινότητας Λαμπείας (Δίβρης) Ηλείας!...
            Μόλις πληροφορηθήκαμε από συμπολίτες μας (κυρίως υπέργηρους και ανήμπορους), ότι χτες-προχτές κάποιος υπάλληλος ή απεσταλμένος  του Δήμου Αρχ. Ολυμπίας και της ΔΕΥΑ Α.Ο.,  με ένα μπετόνι Χλωρίου ανά χείρας  περιήρχετο τα Υδραγωγεία της Τοπ. Κοινότητας Λαμπείας και έριχνε αφειδώς και ανεξέλεγκτα την ουσία αυτή, η οποία εάν δεν χορηγηθεί με επιστημονικό τρόπο είναι ένα επικίνδυνο δηλητήριο για τους καταναλωτές του πόσιμου νερού!!!... Και δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό.
            Η  πληροφορία μας επιβεβαιώθηκε από Δημοτικό παράγοντα (ο πρόεδρος της ΤΚ Λαμπείας δεν είχε ιδέα!!...), και επομένως πρόκειται για εγκληματική ενέργεια εις βάρος της υγείας των συμπολιτών μας και κυρίως των ευπαθών ομάδων. Είναι γνωστό και προβλεπόμενο από τους αυστηρούς Νόμους και τους Υγειονομικούς Κανονισμούς της Πολιτείας και της Ευρώπης, πως και πότε γίνεται η «χλωρίωση» του πόσιμου νερού. Μόνο με συνεχώς ελεγχόμενο από ειδικό επιστήμονα ηλεκτρονικό τρόπο, για την μέτρηση του υπολείμματος του χλωρίου που αν υπερβεί ορισμένο ποσοστό γίνεται δηλητήριο για τον προσλαμβάνοντα ανθρώπινο οργανισμό…
            Παρακαλούμε να παρέμβετε άμεσα για την αποτροπή του κινδύνου και να ενεργήσετε τα δέοντα για την διοικητική, πειθαρχική και ποινική ευθύνη των αρμοδίων και υπεύθυνων, εάν και εφόσον αληθεύουν οι σοβαρές καταγγελίες των συμπολιτών μας και συνέβη το αποτρόπαιο γεγονός.
Ο πρόεδρος του ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΔΙΒΡΗΣ
ΣΩΤΉΡΗΣ ΣΩΤΗΡΌΠΟΥΛΟΣ
(παιδίατρος, πρόεδρος της Κίνησης Πολιτών «ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΝΑΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ»)
ΕΠΙΣΥΝΑΠΤΌΜΕΝΑ: Δύο προηγούμενα δημόσια έγγραφα (σχετικά με το θέμα) για δική σας υπενθύμιση.
Υ.Γ. το παρόν να πρωτοκολληθεί και καταστεί δημόσιο έγγραφο»
Τελικά, με τέτοια μόλυνση που έχουν τα νερά της Δίβρης.
μόνο "ο αγιασμός των υδάτων" θα μας σώσει!...

Η ΝΕΑ ΣΟΒΑΡΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΥΓΕΊΑΣ ΤΩΝ ΣΥΜΠΟΛΙΤΏΝ ΜΑΣ – ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΡΑ ΕΧΟΥΝ ΜΟΛΥΝΣΗ!!!...
            Παράλληλα ζητήσαμε, από τις άνω  αρμόδιες Υπηρεσίες (Δημόσιας Υγείας Περιφ. Δυτ. Ελλάδας και Υγειονομικό Ν. Ηλείας) να μας στείλουν τις τελευταίες μικροβιολογικές εξετάσεις των δειγματοληψιών του Κρατικού Εργαστηρίου ΚΕΔΥ Αθηνών (αν έκαναν, όπως εμείς είχαμε ζητήσει με προηγούμενο έγγραφο) και όχι τις αναλύσεις του ιδιώτη Οινολόγου-Χημικού του Πύργου που χρησιμοποιούσε ο Δήμος και η ΔΕΥΑ Αρχ. Ολυμπίας.
            Μετά την επίμονη ΑΙΤΗΣΗ  μας, και ενώ χρόνια τώρα μας τις έκρυβαν -Ω!, του θαύματος- ξαφνικά ο θεματικός Αντιδήμαρχος Λαμπείας (που τυχαίνει να είναι και μέλος του ΔΣ της ΔΕΥΑ) κ. Αρβανίτης, μας δίνει τα «αποτελέσματα  μικροβιολογικής εξέτασης δειγμάτων πόσιμου νερού Τ. Κ. Λαμπείας»…
            Και τι βλέπουμε; Αυτό βεβαίως που φοβόμαστε!!!.
            Για του λόγου το αληθές παραθέτουμε σε φωτοτυπίες τα αποτελέσματα, διαβάστε τα και στο τέλος ότι δεν καταλάβετε, θα σας το εξηγήσουμε:

Τα επίσημα αποτελέσματα των Κρατικών Εργαστηρίων ΚΕΔΥ
Αθηνών, μιλάνε μόνα τους....

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ
            Κρατηθείτε.
1ον: Η λήψη των δειγμάτων έγινε από υπαλλήλους του Υγειονομικού στις 5 Δεκεμβρίου του 2016 και απεστάλησαν στα Κρατικά Εργαστήρια ΚΕΔΥ Αθηνών. Δεν βλέπουμε να πήραν δείγμα από τα Υδραγωγεία του «Χλοβοτίτσι» και από αυτό της Αμυγδαλής (Μπαρμπότας)
2ον: Το ΚΕΔΥ Αθηνών έβγαλε τα αποτελέσματα αμέσως και τα έστειλε στο Υγειονομικό Ηλείας στις 20 Δεκεμβρίου του 2016
3ον: Το Υγειονομικό Ν. Ηλείας έστειλε τα αποτελέσματα  στο Δήμο και την ΔΕΥΑ Αρχ. Ολυμπίας (άμεσα υπεύθυνους) στις 30 Δεκεμβρίου 2016.
4ον: Σύμφωνα με την σφραγίδα του πρωτοκόλλου της ΔΕΥΑ που βλέπουμε στο έγγραφο, έλαβαν γνώση στις 26 Ιανουαρίου 2017 (μετά 27 ημέρες, αν θέλουμε το πιστεύουμε ότι έκανε το έγγραφο ένα μήνα να πάει από το Πύργο στην Ολυμπία!!!...)
            Τι μας λένε αυτές οι ημερομηνίες; Ας πάρουμε -ως υπόθεση εργασίας- ότι πράγματι ο Δήμος και η ΔΕΥΑ έλαβε γνώση στις 26 Ιανουαρίου 2017, τι έπρεπε να κάνει;
            Σύμφωνα με τις τελευταίες παραγράφους του σημαντικού αυτού έγγραφου των αποτελεσμάτων που διαβάσατε, και που λέει:
«Υστερα από τα ανωτέρω τα (9) εννέα δείγματα που ελήφθησαν παρουσιάζουν μικροβιολογική επιβάρυνση αφού οι τιμές που ανευρέθησαν είναι μεγαλύτερες των προβλεπομένων και ως εκ τούτου παρακαλείσθε να ενημερώσετε τους Δημότες σας ότι το νερό ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟ για χρήση και να λάβετε ΑΜΕΣΑ τα παρακάτω μέτρα για την διασφάλιση της ποιότητάς του: 1ο,2ο ,3ο…….κλπ,κλπ»
            Και μεταξύ άλλων: «Συστηματική χλωρίωση του νερού και έλεγχο του υπολειμματικού χλωρίου»

Δηλαδή με μια φράση: ΟΛΩΝ μα ΟΛΩΝ των Υδραγωγείων το πόσιμο νερό έχει μικροβιολογική επιβάρυνση και είναι ΑΚΑΤΆΛΛΗΛΑ προς χρήση!!!...
(ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ως γνωστόν οι τιμές των παθογόνων μικροοργανισμών στο πόσιμο νερό πρέπει να είναι ΜΗΔΕΝ (0%).
  
Τι έκαναν λοιπόν ο Δήμος και η ΔΕΥΑ;
Αντί αμέσως και αυθημερόν (όπως άλλωστε προβλέπουν οι Ελληνικοί Νόμοι, οι Διατάξεις και οι Ευρωπαϊκές ντιρεκτίβες), «να κτυπήσουν τις καμπάνες» (όπως είχε πεί ο ειδικός επιστήμονας του Υπουργείου Υγείας κ. Στ. Σωτηράκος) να κλείσουν όλα τα Υδραγωγεία, να φροντίσουν για την προμήθεια των κατοίκων με εμφιαλωμένο νερό, να απολυμάνουν τα Δεξαμενές κλπ, τι έκαναν; Πήραν ένα μπετόνι Χλώριο και έριχναν αβέρτα στις Δεξαμενές που είναι πολύ επικίνδυνο δηλητήριο εάν δεν προστίθεται με επιστημονικό ηλεκτρονικό τρόπο και ελέγχεται συνέχεια από ειδικό!!...
Με απλά λόγια, όπως το καταγγείλαμε, συνειδητά διέπραξαν έγκλημα εις βάρος της υγείας των συμπολιτών μας, γιατί δεν έδρασαν αστραπιαία να αποτρέψουν τον κοινό κίνδυνο και βεβαίως γιατί έριχναν αφειδώς το Χλώριο!!.... Και ευτυχώς που είναι χειμωνιάτικες μέρες που τα νερά είναι άφθονα και τρέχουν συνεχώς και έτσι εγκατασπείρεται το κολοβακτηρίδιο, ο εντερόκοκκος κλπ και δεν γέμισαν τα Νοσοκομεία….. Σκεφτείτε να είχαμε καλοκαιρινούς μήνες!...
ΤΙ ΖΗΤΑΜΕ ΕΜΕΙΣ
            Μετά την Έκθεση των ανωτέρω, οι έχοντες τον Α΄ βαθμό ευθύνης Δήμαρχος και Πρόεδρος της ΔΕΥΑ Αρχ. Ολυμπίας πρέπει να υποστούν τα επίχειρα των εγκληματικών αμελειών και πράξεών τους με τις προβλεπόμενες Διοικητικές, Πειθαρχικές και Ποινικές κυρώσεις (και μαζί τα Διοικητικά και Τοπικά τους Συμβούλια, εφόσον είχαν γνώση). Και βεβαίως σε περίπτωση που αμέλησαν ή ολιγώρησαν ή δεν ενημέρωσαν ή δεν επόπτευσαν σωστά οι έχοντες τον Β΄ και Γ΄ βαθμό ευθύνης  (Υγειονομικό Ηλείας, Δ/ση Δημόσιας Υγείας ΠΔΕ) και αυτοί θα πρέπει να λάβουν το μερίδιο της ευθύνης τους…
            Εμείς θα περιμένουμε και την Δ/ση Δημόσιας Υγείας και Κοιν. Μέριμνας Ηλείας και την Δ/ση Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας της Περιφέρειας να προβούν στα δέοντα, δηλαδή να επιβάλλουν τις άνω κυρώσεις (Διοικητικές, Πειθαρχικές, Ποινικές) στον Δήμο και της ΔΕΥΑ Αρχ. Ολυμπίας, διαφορετικά εμείς θα ζητήσουμε τις ανάλογες  ευθύνες και από τους ίδιους.
ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ
Τέλος, περιμένουμε, όχι μόνο τον καταλογισμό ευθυνών αλλά να κάνουν πολύ απλές και πρακτικές κινήσεις για να προστατευτούν στοιχειωδώς οι συμπολίτες μας (χωρίς χλωριώσεις και τέτοια περίεργα και επικίνδυνα, γιατί το νεράκι που βγαίνει γάργαρο και κρυστάλλινο από το βράχο είναι πεντακάθαρο) που είναι αυτό, όπως μας έλεγε στο Πανεπιστήμιο ο αείμνηστος σπουδαίος Καθηγητής της Υγιεινής Βασίλειος Βαλαώρας.
 Δηλαδή:  «Μια σωστή περίφραξη των Υδρομαστεύσεων και των Δεξαμενών στα 10 μέτρα, με μια τάφρο γύρω-γύρω και μια πέτρα ασβέστη μέσα στις Δεξαμενές και τίποτα άλλο… και φυσικά απομάκρυνση των ποιμνιοστασίων από τις πηγές….»

v Επί τέλους, γιατρός σε καθημερινή βάση στο ιατρείο της Δίβρης, μετά τριάντα χρόνια!...
Με μεγάλη ικανοποίηση οι κάτοικοι της Δίβρης, της Νουσάς και της Μοστενίτσας είδαν γιατρό στο Ιατρείο (πρώην Υγειονομικό Σταθμό) Λαμπείας, που έγινε με τους τελευταίους διορισμούς για να ασκεί τα καθήκοντά του σε καθημερινή βάση, κάνοντας και κάποιες λίγες εφημερίες τον μήνα στο Κέντρο Υγείας… Μάλιστα έχει διοριστεί και 2ος γιατρός που δεν ήλθε ακόμη. Ο Γιατρός διαμένει στο οίκημα του Ιατρείου…

Βεβαίως εμείς, όπως όλοι γνωρίζουν, αγωνιζόμαστε εδώ και 35 χρόνια για την λειτουργία Κέντρου Υγείας στη Δίβρη (γιατί το δικαιούμεθα) αλλά δυστυχώς δεν ευοδώθηκαν οι προσπάθειές μας, πλην όμως  θα συνεχίσουμε…
Το «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΒΡΗΣ» θεώρησε υποχρέωσή του να στείλει το παρακάτω ευχαριστήριο στους αρμόδιους και τα ΜΜΕ:

«ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ                                  
ΛΑΜΠΕΙΕΩΝ (ΔΙΒΡΙΩΤΩΝ) ΗΛΕΙΑΣ
«ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΒΡΗΣ»
27063 Λαμπεία τηλ 6972295293,
 μειλ:sotxsot@gmail.com                            Δίβρη (Λαμπεία) 15 -2-2017
       αρ. πρωτ. 2331
ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ
Επί τέλους μετά 30 χρόνια (!!!), λειτουργεί σε καθημερινή βάση το Ιατρείο (πρώην ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ) Λαμπείας Ηλείας
Προς
1.    Τον  Υπουργό Υγείας κ. Αν. Ξανθό
2.    6η ΥΠΕ  ΔΕ
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ:   α.  Γραφείο Πρωθυπουργού κ. Αλέξη Τσίπρα
`           β. ΜΜΕ
            Αξιότιμε Κύριε Υπουργέ
            Ευτυχώς που τώρα βρισκόμαστε στην ευχάριστη θέση να ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΟΥΜΕ γιατί μετά μακροχρόνιες παλινωδίες, ανεκπλήρωτες υποσχέσεις από όλες τις Κυβερνήσεις (και τη δική σας), εδέησε να λειτουργήσει σε ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΒΑΣΗ  το Περιφερειακό Ιατρείο της ιδιαίτερης πατρίδας μας Λαμπείας (Δίβρης) Ηλείας.
Δείτε, πώς παρεχόταν η Υγειονομική περίθαλψη στη Δίβρη
το 1954 έως το 1985 περίπου (το ωράριο εργασίας και κατά την
"ΗΜΕΡΑ ΥΓΕΙΑΣ" στα πλαίσια των Εκδηλώσεων "Φεστιβάλ του Βουνού") 

            Γνωρίζετε πολύ καλά, εδώ και δεκαετίες τους δικούς μας αγώνες  αλλά και τις αγωνίες του λαού μιας ολόκληρης άγονης και πλήρως εγκαταλελειμμένης περιοχής της πλέον Ορεινής Ηλείας, που περίμεναν να επανακτήσουν το δικαίωμα για καλλίτερη περίθαλψη και ιατρική φροντίδα που απολάμβαναν πριν τριάντα τόσα χρόνια!!!....
Και εδώ δείτε πως παρεχόταν η Υγειονομική φροντίδα
τα τελευταία χρόνια (μόνο συνταγογράφος  γιατρός ως κομήτης...)

            Θέλουμε αυτή τη στιγμή που εγκαταστάθηκε έστω ένας μόνιμος γιατρός (σύμφωνα με τα δικά σας χαρτιά και τις υποσχέσεις σας, δικαιούμεθα δύο μόνιμους γιατρούς) να υπενθυμίσουμε για την ιστορία, με την παράθεση …«φοβερών» ντοκουμέντων την πολύ ενδιαφέρουσα διαδρομή της Υγειονομικής περίθαλψης και Ιατρικής φροντίδας στα χωριά της ορεινής Ηλείας, απλά και μόνο για να συναισθανθείτε τις υποχρεώσεις σας, που ευτυχώς –έστω και τώρα, στις δύσκολες στιγμές της χώρας- πραγματοποιήσατε εν μέρει.
            Δείτε, τα επισυναπτόμενα (σε εικόνες) ντοκουμέντα αυτά, από το 1954 μέχρι σήμερα κατά χρονολογική σειρά για  περισυλλογή, προβληματισμό και ως …αντίδωρο για την απόφασή σας.
            Κύριε Υπουργέ
            Ελπίζουμε, να μη μας πάρετε πάλι τον γιατρό που μόλις  διορίσατε!….. (όπως γινόταν εδώ και δεκαετίες)
Μετά τιμής, ο πρόεδρος
Σωτήρης Σωτηρόπουλος
(ιατρός, εκδότης του περιοδικού «ΔΙΒΡΗ» και πρόεδρος της Κίνησης Πολιτών «Κοινωνικη Ενωση Αναδημιουργιας»)
Υ.Γ. Το παρόν να πρωτοκολληθεί και καταστεί δημόσιο έγγραφο
ΣΥΝΗΜΜΕΝΑ:. Χρονολογική παράθεση των ντοκουμέντων, με αυτονόητη επεξήγηση»



v Ιδρύθηκε και λειτουργεί ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ ΣΤΗ ΔΙΒΡΗ ΗΛΕΙΑΣ
μετά 85 ολόκληρα χρόνια!!!...
Άνοιξε το πολυπόθητο ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ στη Διβρη (Λαμπεια) Ηλείας από τον εξαίρετο Φαρμακοποιό Τζαμαλ Μιχαηλ Εσκειφ.... (που έχει και Φαρμακείο στο Λάλα)
Το εκπληκτικό είναι ότι πριν 85 χρόνια, το έτος 1932 είχε λειτουργήσει, στην τότε ακμάζουσα Διβρη, Φαρμακείο (με επιστήμονα Φαρμακοποιό)
Πριν 85 χρόνια στη Δίβρη.....

 όπως βλέπουμε στην διαφημιστική καταχώρηση στον Τύπο της εποχές και μάλιστα Φεβρουάριο μήνα....
Και πάλι τον Φεβρουάριο του 2017, ανοίγει το νέο πολυτελές και πλήρες ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ που στεγάζεται στο ωραίο παραδοσιακό κτήριο (πρώην Κατάστημα Λάμπη Σωτηροπουλου, τώρα ιδιοκτησίας Μαίρης Αβραντίνη)..,,
Και τώρα το έτος 2017 ευτυχώς....

Όλοι οι Διβριωτες και τα γύρω χωριά της Ορεινής Ηλείας, έχουμε χρέος να στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις, προτιμώντας και αγοράζοντας φάρμακα από το νέο αυτό απόκτημα της περιοχής μας που "ήρθε ως μάνα εξ ουρανού" για να εξυπηρετεί από εδώ και πέρα τους συμπολίτες μας. Με την ευχή και ελπίδα τώρα που διορίστηκε  και μόνιμος γιατρός ή γιατροί στον Υγειονομικό Σταθμό Λαμπείας, να παρέχεται η στοιχειώδης ιατρική και φαρμακευτική φροντίδα στους συμπολίτες μας....

v Ο μεγάλος Αγωνιστής Ιεράρχης του 1821  Π. Π. ΓΕΡΜΑΝΟΣ και η ιστορική σχέση του με την Δίβρη Ηλείας....
Σε μια προφορική τηλεφωνική επικοινωνία με τον αγαπητό κοντοπατριώτη (από Σκοτάνη Καλαβρύτων) Πρόεδρο του Συλλόγου των δραστήριων Καλαβρυτινών Πειραιώς, και επειδή ο εν λόγω Σύλλογος έχει ανεγείρει και προσφέρει δυο θαυμάσιους Ανδριάντες του Π.Π.Γερμανου (ένα στον Πειραιά και ένα στα Καλάβρυτα), εντελώς αυθόρμητα του είπα λίγα για την ιστορική σχέση  του μεγάλου Ιεράρχη κατά το ηρωικό και επώδυνο πέρασμά του στη Δίβρη (όπως ο ίδιος αναφέρει στα Απομνημονεύματα του), και ζήτησα δειλά μήπως θα μπορούσαμε να δούμε και μεις ένα νέο Ανδριάντα στην Δίβρη μας. Μου έγραψε αμέσως, στην ηλεκτρονική σελίδα του στο Facebook

https://scontent-ams3-1.xx.fbcdn.net/v/t1.0-1/p32x32/10959578_1040705962612203_7219718521563251594_n.jpg?oh=69c24dfa17a48776914ced9139c3c042&oe=593A714D
Ευχαριστούμε θερμά τον Ιατρό πρόεδρον του Συλλόγου Λαμπείας(Δίβρη) Ηλείας ,κ Σωτήριο Σωτηρόπουλο που πρότεινε επισήμως στον σύλλογό μας ,την από κοινού ανέγερση Ανδριάντος του Π.Π.Γερμανού στο ιστορικό χωριό του, γιά την εκεί δράση του αοιδίμου Ιεράρχου. Συγκινητική και τιμητική η πρόταση. Υποσχόμεθα ότι εν καιρώ και εφόσον τα οικονομικά το επιτρέψουν και μετά την ολοκλήρωση των εξαγγελιών που κάναμε ομοφώνως όλο το συμβούλιο στι19/2 στο Αίγιο θα το προσπαθήσουμε. Είναι εκπλήρωση χρέους. Ευχαριστούμε κ Σωτηρόπουλε
Ο Θανάσης Χρονόπουλος μαζί με τους Καλαβρυτινούς Πειραιά
μπροστά στον Ανδριάντα του Π.Π. Γερνμανού, που έχουν
ανεγείρει στο κέντρο του Πειραιά.
Και η δική μας απάντηση-ευχαριστήριο
Αγαπητέ κ. Θανάση Χρονόπουλε. και όλο το ΔΣ του Συλλόγου Καλαβρυτινών Πειραιώς.. Ελληνόψυχοι κοντοπατριώτες που επιδίδεστε δημιουργικά σε έργα ευποιίας....
Κατ´ αρχήν να ευχαριστήσω για αυτό το ευχάριστο προανάκρουσμα της πρότασης, αφού ο αοίδιμος μέγας Ποιμενάρχης Π. Π. Γερμανός έχει (μπορεί να προκαλεί ιστορική θλίψη) άμεση σύνδεση με την γενέτειρά μας Διβρη, που σύντομα θα αποκαλύψουμε... Ευχή και ελπίδα για να πραγματωθεί η κοινή επιθυμία μας.
Με την ευκαιρία, χαίρομαι γιατι ΕΣΥ ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ, ο αγαπημένος μαθητής του αείμνηστου Λυκειάρχη πεθερού μου Νίκου Αρβανίτη, αλλά και συμπατριώτης (από την Κόκοβα-Σκοτάνη Καλαβρύτων) του αδελφικού μου φίλου γιατρού Γιάννη Παπαδόπουλου, δημιουργεί έργα πολιτιστικού και ανθρωπιστικού περιεχομένου...
Ας ευχηθούμε η επιθυμία να γίνει πραγματικότητα.
Υ.Γ. Προσεχώς θα γράψουμε ποια είναι η σχέση του Π.Π. Γερμανού με τη Δίβρη

v «Της πατρίδος μου (Δίβρης) η Σημαία» έγινε κουρελού σε Δημοτικό Σχολείο και Δημοτικό-Κοινοτικό Κατάστημα!!!...
Στον προηγούμενο «ΤΕΛΑΛΗ», γράψαμε δυο λόγια για την κουρελιασμένη Σημαία που είναι αναρτημένη εδώ και ένα χρόνο περίπου στο Δημοτικό Σχολείο Δίβρης… Με την  επισήμανση της ευθύνης των Δασκάλων, του Δήμου-Κοινότητας αλλά και του Συλλόγου Γονέων και των απλών συμπολιτών μας, που βλέπουν «της πατρίδος τη Σημαία» κουρελιασμένη και καταφρονεμένη μπροστά τα μάτια τους.

Θαυμάστε, τις κουρελιασμένες Σημαίες στο
Δημοτικό Σχολείο και τον πρωην Δημαρχείο Λαμπείας 

Περιμέναμε κάποια ευαισθητοποίηση  των νουνεχών συμπατριωτών και παραγόντων αλλά δυστυχώς ουδείς  ενδιαφέρθηκε… Και βέβαια  ούτε εκείνοι οι ευάριθμοι «ελληναράδες» της Δίβρης που βυσσοδομούν όταν κουρελιάζουν και καταπατούν την Σημαία μας κάποιοι  ανόητοι νεαροί «μπαχαλάκηδες» της Αθήνας, αλλά αδιαφορούν για την κατάντια που συμβαίνει στον τόπο μας…
Λοιπόν, αρκετά περιμέναμε και ανεχτήκαμε την θλιβερή συμπεριφορά   απέναντι στο εθνικό μας σύμβολο και στο Δημοτικό μας Σχολείο αλλά και στο Κοινοτικό Κατάστημα (πρώην Δημαρχείο).
Και προειδοποιούμε, εάν εντός μια εβδομάδας δεν αποκαταστήσουν τη Σημαία μας, αφενός θα προσφύγουμε αρμοδίως,  για καταδίκη των άνω υπευθύνων κατ΄εφαρμογήν του άρθρου 180 του Ποινικού Κώδικα και αφετέρου θα φροντίσουμε εμείς για την αντικατάσταση των κουρελιασμένων Σημαιών με καινούργιες….
(Υ. Γ. το «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΒΡΗΣ» ευχαρίστως διατίθεται να προμηθεύσει το Δημοτικό μας Σχολείο με μια καινούργια Σημαία, αν μας ζητηθεί)

v Ενημέρωση για τους Δασικούς Χάρτες στην ΔΕ Λαμπείας…
Σωστή κίνηση η ενημέρωση και μάλιστα από τον ίδιο τον Δασάρχη Ηλειας κ. Παν. Λάττα.... 

Η ΔΕ Λαμπείας έχει λίγα προβλήματα, σε αντίθεση με τις άλλες δυο ΔΕ της Ορεινής Ηλείας της Λασιώνος και Φολοης που λόγω δρυοδασους έχουν παρα πολλά.
Χρόνια τώρα, παρακολουθώντας τα δάση και με μικρές δυνάμεις αγωνιζόμενοι για την προστασία τους, ήρθαμε (ως Συλλογικός φορέας) σε σοβαρή αντιπαράθεση, κυρίως με τους προηγούμενους Δασάρχες και Διευθυντής Δασών Ηλείας και με πολύ κόπο ενημερώσαμε και δικαιωθήκαμε σε ένα βαθμό... Υπενθυμίζω τα "Μουσικά Φεστιβαλ" Φολόης στην Κάπελη και τις λαθροϋλοτομίες, τις καταστροφές στα  ελατοδάση Λαμπειας και γύρω χωριών, τις μαϊμού δενδροφυτεύσεις σε δήθεν καμένα δάση, τις εκχερσώσεις για Γήπεδα και "πεντάστερα στο Πανοπουλο κλπ.
Ελπίζω ο σημερινός Δασάρχης Ηλείας να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, και η μέχρι τώρα πορεία του γεννά μια ελπίδα για σωστή αντιμετώπιση...
Οι χάρτες του 1945 και του 1960 είναι οι οδηγοί και όχι αυτοί που ζητιάνε οι πελατειακοί καιροσκόποι που χαϊδεύουν τα αυτιά των καταπατητών και των καταστροφέων.... Και τα πρώτα σημάδια των Δημοτικών μας αρχόντων (με «πελατειακή λογική») δεν είναι ευοίωνα και προστατευτικά των δασών αλλά συναφή με αυτά των αδικαιολόγητα διαμαρτυρομένων καταπατητών... Βεβαίως, να διορθωθούν τα όποια λάθη με κάθε προσοχή και θυσία, αλλά οχι αυτά που ξεσηκώνουν τον κόσμο.... Ίδωμεν!!...,

ΧΑΡΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ, ΣΕ ΛΑΜΠΕΙΑ ΚΑΙ ΛΑΣΙΩΝΑ για τους Δασικούς Χάρτες!!!...
Στο μεταξύ διαβάζουμε σε δημοσίευμα της εφημερίδας "ΠΑΤΡΙΣ" Πύργου.
«Μετά την ενημέρωση από τον Δασάρχη κ. Λαττα, οι συμπολίτες και οι "άρχοντες" των δυο Δημοτικών Ενοτήτων (πρώην Δήμων Λαμπειας και Λασιωνος) έμειναν πολύ ικανοποιημένοι....»
Τώρα βέβαια, οι καταπατήσεις, οι εκχερσώσεις (ιδιαίτερα στην Κάπελλη σε περιοχές π.χ. Κούμανι και Πανόπουλο κλπ) και οι καταστροφές στο ελατοδάσος δεν τους αφορούν!!..,
Όμως, προειδοποιούμε του Δασικούς υπεύθυνους, εαν δεν εφαρμοστούν οι Νόμοι (αεροφωτογραφίες 1945 και 1960) θα φέρουν ακέραιη την ευθύνη, ακόμη κι αν έχουν γίνει αποχαρακτηρισμοί (περισσότεροι παρανόμως)...,
Έχουν γνώση οι φύλακες!!!..,.
Μια καταγγελία για καταστροφή του ελατοδάσους Λαμπείας, μπήκε στο συρτάρι της συγκάλυψης από το έτος 2010 (δηλ 7 ολόκληρα χρόνια)!!!...
Εκπληκτικό. Από την Δ/ση Δασών Ηλείας (ΤΕΕΑ ΠΕ ΗΛΕΙΑΣ) ήρθε στο «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΒΡΗΣ» το υπ. αρ. 40/16-1-2017 έγγραφο, με την ευκαιρία ανάρτησης των Δασικών Χαρτών, να κάνουμε λέει ΕΝΣΤΑΣΗ  «για υπόθεσή σας με αρ. πρωτ. Β61 και Β62 /1-11-2010» (!!)… Να ενημερώσουμε ότι είχαν καταπνίξει για 7 χρόνια την υπόθεση (καταστροφή 100 ελάτων στο ελατοδάσος Λαμπείας) και για την οποία καταγγελία, που είχε συγκαλύψει προκλητικά η τότε Δασική Υπηρεσία Ηλείας,  είχαμε δικαιωθεί από την Κεντρική Υπηρεσία του Υπουργείου Περιβάλλοντος (Γεν. Γραμματέας κ. Μαργαρίτα Καραβασίλη)...
Και έρχονται τώρα, θρασύτατα και χωρίς ντροπή να μας λένε, ότι πρέπει να κάνουμε νέα ΕΝΣΤΑΣΗ!!!... 


v Υπάρχει πραγματική κοσμογονία στη Δίβρη ή «φύκια για μεταξωτές κορδέλες»;;;
Ζητάμε συγνώμη και χωρίς καμιά παρεξήγηση για τον τίτλο (καλοπροαίρετα γράφεται), τελευταία μαθαίνουμε (κυρίως από την εφημερίδα «ΠΑΤΡΙΣ» Πύργου και το Ιντερνέτ) ότι συμβαίνουν πολλά εξαιρετικά και ευχάριστα πράγματα στη Δίβρη… Μόνο που εμείς που δεν απουσιάζουμε από την  ιδιαίτερη πατρίδα, τα μαθαίνουμε εκ των υστέρων μέσα από δημοσιεύματα. Έτσι αυθόρμητα και τολμηρά (όπως πάντα) έγραψα κάποια σχόλια για τα ανάλογα δημοσιεύματα:
Το 1ο  ΣΧΟΛΙΟ μας για το δημοσίευμα:
«Μια ιδέα μας που γίνεται πραγματικότητα!
Μια ομάδα νέων επιστημόνων από το εξωτερικό, ειδικευμένοι στα πεδία: Αγροτική Οικονομία-Περιβάλλον-Αειφορικός Σχεδιασμός, Οικονομικές Επιστήμες-Μάρκετινγκ, Διαχείριση Πολιτιστικής Κληρονομιάς-Γεωγραφικά Συστήματα-Συντήρηση πολιτιστικών μνημείων, και Κοινωνική Οικονομία-Επιχειρηματικότητα, έχουν ξεκινήσει από τα τέλη Ιανουαρίου να εργάζονται εντατικά στην Ορεινή Ηλεία με επίκεντρο τη Δίβρη,….κλπ, κλπ»
Η Ομάδα των φοιτητών Εράσμους και επιστημόνων του
εξωτερικού που εργάζονται στη Δίβρη βάσει Προγραμμάτων.

Το δικό μας σχόλιο:
 «ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑ ΣΤΗ ΔΙΒΡΗ ΗΛΕΙΑΣ...,
Συμβαίνουν "πράματα και θάματα" στην ιστορική κωμόπολη, και μεις έχουμε μαύρα μεσάνυχτα!!!...
Εκπληκτικό και μοναδικό. Μας συμβαίνει για πρώτη φορά να μαθαίνουμε απο τις εφημερίδες και τα ηλεκτρονικά δίκτυα, την κοσμογονία που γίνεται στη γενέτειρά μας....
Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα αυτός ο πολιτιστικός και αναπτυξιακός οργασμός, με νέους επιστήμονες και φοιτητές από το εξωτερικό με τη συνεργασία δυο Οργανώσεων ("Διωνη" που εχει έδρα το Λάλα και την "Eco Διβρης") και της Μητρόπολης Ηλείας (που προφανώς δίνει την ευλογία και την εξ ύψους έμπνευση), τεκταίνονται "πράματα και θάματα" στη Διβρη μπροστά στα μάτια μας, χωρίς εμείς να το έχουμε πάρει είδηση!!!...
Ενώ χαιρόμαστε για το κοσμογονικό και πρωτοποριακό αυτό γεγονός, δεν κρύβουμε την απορία μας πως και γιατί δεν είμαστε κοινωνοί, γιατί επιλέγεται το "εν κρυπτώ και παραβύστω" εγχείρημα της φροντίδας για εμάς;;; Δεν θα έλεγα το "για εμάς, χωρίς εμάς" (όπως λέει και το τραγούδι) γιατί δεν θα μπορούσαμε εμείς να φτάσουμε σε αυτό το υψιπετές επίπεδο, ούτε να βοηθήσουμε σε αυτά τα προχωρημένα και εξεζητημένα Προγράμματα...
Τουλάχιστον να είμαστε ενήμεροι τι συμβαίνει στον τόπο μας. ... Δεν ξέρουμε αν έχουν ιδέα οι Κοινοτικοί και δημοτικοί μας εκπρόσωποι, οι άλλοι Συλλογικοί φορείς της κωμόπολης που έχει την τιμή να είναι το κέντρο αυτής σοβαρής πολιτιστικής και αναπτυξιακής όασης που ξαφνικά μας προέκυψε....
Ίδωμεν, καιρώ τω μέλλοντι.»

Το 2ο ΣΧΟΛΙΟ μας για το δημοσίευμα :
«Πρόσφατα λειτούργησε το Κέντρο Πολιτισμού και Περιβάλλοντος Δίβρης στο Αρχοντικό Πετραλιά, κλπ, κλπ»


Το δικό μας σχόλιο
«Ένα "ΘΑΜΑ" που κινδυνεύει να γίνει "....ΠΑΡΑΘΑΜΑ"
Στην ιστορική κωμόπολη της Διβρης....
Διαβάζουμε και μαθαίνουμε (εμείς που ζούμε στη γενέτειρά μας και δεν το γνωρίζουμε!!!...) ότι έχει λειτουργήσει το «Κέντρο Περιβαλλοντικής Ενημέρωσης» που στεγάζεται στο «Αρχοντικό Πετραλιά»…
Κοίτα φίλε μου, τι μαθαίνουμε από τους "αλληλέγγυους" της περιοχής.
Λειτούργησε λέει το ΚΕΝΤΡΟ και μπορούν να το επισκέπτονται σε καθημερινή βάση;
Θαυμάσια νέα!!!...»

Ενώ εμείς ξέρουμε ότι υπάρχει προοπτική να λειτουργήσει στο μέλλον και να είναι ανοικτό για το κοινό αφού γίνουν τα εγκαίνια και υπάρχει ο κατάλληλος φορέας διαχείρισης… Μέχρι τώρα εκτάκτως άνοιξε το καλοκαίρι  για κάποια συγκεκριμένη ενημέρωση, εντελώς πρόχειρα και περιστασιακά. Και το λέμε αυτό να μη παρασυρθούν και πάνε ξένοι επισκέπτες και το βρουν κλειστό (για να προλάβουμε μήπως γίνει, όπως έγινε και με το διαβόητο σκάνδαλο του «Μουσείου Φυσικής ιστορίας» στο Κούμανι που βεβαίως είναι πάντα κλειστό και ρημαγμένο…)


Το 3ο ΣΧΟΛΙΟ μας για τα κατωτέρω δημοσιεύματα (Αγγλική γλώσσα) στην εφημερίδα «ΠΑΤΡΙΣ» :

1.A dazzling ecosystem around Lampeia: three weeks in Greece as an Erasmus student 

2.International arrivals bring fresh ideas to Divri (Lampeia) in mountainous Ancient Olympia

Μάλιστα η συγγραφέας του υπ. αρ.2 δημοσιεύματος, έχει και τον παρακάτω πρόλογο στα Ελληνικά .
«Συναντήσεις με τις τοπικές αρχές, φορείς και κατοίκους, καθώς και συμμετοχή σε πολιτιστικές δραστηριότητες, όπως τα μαθήματα Ελληνικού χορού, βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη, βοηθώντας την  ενσωμάτωση των νεοφερμένων επιστημόνων στο χωριό ώστε να γίνει μια γόνιμη ανταλλαγή απόψεων και ιδεών  για τις προκλήσεις και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η περιοχή.
Αλέξια Καραγεωργή
Ερευνήτρια Πολιτιστικής & Φυσικής Κληρονομιάς»

Και εμείς λέμε.
Πρώτον, χάθηκε να γίνει μια μετάφραση των Αγγλικών κειμένων στα Ελληνικά να δούμε κι εμείς οι μη γλωσσομαθείς τι λένε. Και δεύτερον η Ερευνήτρια κ. Καραγεωργή με ποιες τοπικές αρχές και ποιους κατοίκους κάνανε συναντήσεις για τις «προκλήσεις και τα προβλήματα της περιοχής»….., και ποια είναι αυτά τα προβλήματα.

Ελπίζουμε ειλικρινά σε όλη αυτή την πρωτόγνωρη δραστηριότητα στη Δίβρη μας να ισχύσει το πρώτο μέρος του τίτλου (η ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑ) και φυσικά όχι, το χιουμοριστικό  δεύτερος μέρος….  

v ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ
-Έφυγε ο Τάκης Θ. Πατσής («Ντέμιρας») ετών 65, από τους Περδικαράδες Δίβρης όπου και κηδεύτηκε
-Έφυγε ο Βασίλης Δ. Φωτεινός (Ρηγανάκος) ετών 92, από τους Λαζαράδες Δίβρης, όπου και κηδεύτηκε

v  Τσικνοπέμπτη στο ΓΥΜΝΑΣΙΟ-ΛΥΚΕΙΟ ΛΑΜΠΕΙΑΣ!...
Μια ακόμη πανελλαδική ( ή και παγκόσμια;) πρωτιά στη Διβρη Ηλείας!!!.....
Έχει από αρκετών ετών καθιερωθεί οι μαθητές του Γυμνάσιου-Λυκείου Λαμπείας να γιορτάζουν την Τσικνοπέμπτη, ψήνοντας σουβλάκια στο προαύλιο του Σχολείου τους !!!.... Προφανώς με την άδεια της προϊσταμένης Εκπαιδευτικής Αρχής!..
Τα παιδία διασκεδάζει μετά "τσικνοχοιροφαγίας" στο
προαύλιο του Γυμνασίου-Λυκείου Λαμπείας

Δεν ξέρουμε (ερευνητέον) εάν την γιορτή αυτή της καθιερωμένης "τσικνοχοιροφαγίας" συνοδεύει οινοποσία, τσιπουροκατάνυξη ή μπυροποσία..... Εκείνο που γνωρίζουμε είναι, οτι συνευωχούνται και συνεορτάζουν οι Καθηγητές τους ("ιπτάμενοι" κατά τα ειωθότα) και τινες εντόπιοι μερακλήδες.....


Ένδοξη Διβρη!, πάντα πρώτη σε παρόμοιες πρωτοβουλίες -στα πλαίσια του Εκπαιδευτικού Προγράμματος- για την "άνοδο" του μορφωτικού, πνευματικού και εκπαιδευτικού επιπέδου των μαθητών σου (που στη σύγχρονη εποχή της "τσικνοχοιροφαγίας", αρέσκεται σε χαμηλού επιπέδου επιτυχίες, σε σύγκριση με το απώτερο παρελθόν που κατείχε τα σκήπτρα στην αριστεία, και ας μη επιδιδόταν σε παρόμοιες φιέστες τις Τσικνοπέμπτες....)